صحنه های قیامت صفحه 113

می شود خود اعمال است نه صحیفه های اعمال...» [ یعنی اعمال به صورتی تجسّم پیدا می کند و وزن می شود].

علاّمه مجلسی رحمه الله گوید: همه احوال و اعمال مردم در قیامت تجسّم و تمثّل پیدا می کند و هر عملی مشابه خود را پیدا خواهد نمود.(1)

مؤلّف گوید: مؤیّد قول علاّمه مجلسی روایاتی است که برای هر عملی شکلی و هیئتی بیان نموده است، مانند روایتی که می فرماید: «نماز و زکات و حجّ و روزه و ولایت آل محمّد علیهم السلام در قبر اطراف میّت جمع می شوند و از او دفاع می کنند»، از سویی ما نیاز نداریم که بدانیم چگونه اعمال وزن می شود، و همان گونه که در موضوعات پیشین گذشت در مسأله ای که از ناحیه شرع مقدّس توضیح کامل داده نشده است، قضاوت و اعمال نظر، مورد نکوهش است چراکه فرموده اند: «اسکتوا عمّا سکت اللّه عنه.» و اللّه عالم بحقایق الأمور.

مرحوم شیخ مفید می فرماید: مقصود از وزن کردن اعمال، تعدیل بین آنهاست و مؤیّد آن روایتی است که مرحوم کلینی در کافی و صدوق در معانی الأخبار از هشام بن سالم نقل نموده اند که گوید: از امام صادق علیه السلام سؤال کردم: معنای آیه «وَ نَضَعُ الْمَوازینَ الْقِسْطَ لِیَوْمِ الْقِیامَهِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئا» چیست؟ فرمود: «موازین قسط پیامبران و اوصیا هستند.»(2)

مرحوم علاّمه شبّر پس از نقل روایت فوق می فرماید: احوط و اولی این است که ما به اصل میزان ایمان داشته باشیم و حقیقت آن را به خدا و اولیای او واگذار نماییم و نسبت به چیزی که برای ما توضیح داده نشده