صحنه های قیامت صفحه 142

اکنون به برخی از اخبار شفاعت اشاره می کنیم که مرحوم صدوق خلاصه آنها را در کتاب اعتقادات امامیّه همان گونه که گذشت بیان نموده است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «هر پیامبری دعای مستجابی داشته و دعای خود را کرده و دعای او مستجاب گردیده است و من دعای مستجاب خود را برای شفاعت از امّت خود در قیامت ذخیره نموده ام.»(1)

و نیز فرمود: «سه دسته از مردم حقّ شفاعت دارند: 1- پیامبران، 2- علما، 3- شهدا.»(2)

و فرمود: «کسی که ایمان به شفاعت من نداشته باشد، خداوند او را به شفاعت من نرساند.»

و فرمود: «شفاعت من برای اهل کبائر از امّت من است، امّا نیکان از امّت من نیازی به شفاعت من ندارند.»

راوی حدیث گوید: به امام هشتم علیه السلام عرض کردم: معنای آیه «لا یَشْفَعُونَ إِلاّ لِمَنِ ارْتَضی»(3) چیست؟ فرمود: «باید دین گنهکار مورد رضایت خدا باشد وگرنه از شفاعت بهره ای نمی برد.»(4)

مرحوم طبرسی در تفسیر مجمع البیان گوید: شفاعت نزد ما، برای پیامبر صلی الله علیه و آله و ائمّه از اهل بیت علیهم السلام و نیکان از اصحاب رسول خدا صلی الله علیه و آله و

مؤمنین شایسته می باشد و خداوند با شفاعت آنان، بسیاری از گنهکاران را نجات می دهد و مؤیّد این اعتقاد روایتی است که مورد قبول واقع شده

1- . خصال: 29.
2- . خصال: 156؛ حقّ الیقین: 2 / 135.
3- . سوره انبیاء: 28.
4- . حقّ الیقین: 2 / 135؛ امالی صدوق: 56 .