صحنه های قیامت صفحه 18

چنین کنند حقّ واجب خدا را ادا کرده اند.»(1)

علاّمه شبّر سپس گوید: اخبار در این مسأله متواتر و قطعی است، ازاین رو، سزاوار است که در مسأله مورد بحث توقّف شود. و این که بعضی گفته اند: بقای روح مشروط به این است که ما آن را مجرّد بدانیم، وجه صحیحی نمی توان برای آن پنداشت زیرا ممکن است [ همان گونه که بعضی گفته اند] نفس یک جسم نورانی آسمانی باشد و تعلّق آن به این بدن مانند تعلّق نور به چراغ باشد که تا زنده است نور او به اطراف می رسد و چون خاموش می شود و روح از بدن جدا می گردد بدن تنها می ماند و روح جسم لطیف و شفافی باشد مانند اجسام ملائکه و سایراجسام آسمانی که با قدرت خدا محفوظ و باقی می باشند.

و شاهد آن روایتی است که مرحوم طبرسی در احتجاج از امام صادق«علیه السلام»نقل نموده که زندیقی به آن حضرت گفت:بگو بدانم چراغ هنگامی که خاموش می شود نور آن کجا می رود؟ امام صادق«علیه السلام»فرمود: «نور که از او جدا می شود دیگر به او بازنمی گردد.» زندیق گفت:از کجا که روح انسان نیز دیگر به بدن او بازنگردد؟ امام صادق «علیه السلام»فرمود:«قیاس مکن، آتش در اجسام مانند سنگ و آهن قائم است و چون بر یکدیگرکوبیده شوند از بین آنها نوری ایجاد می شود و چون خاموش شود باز دروجود آنها آتش وجود دارد امّا آن نور اوّل، می رود و بازنمی گردد.»

سپس فرمود: «امّا روح جسم رقیقی است که در قالب بدن قرار گرفته