- خطبه الکتاب 1
- اشاره 4
- اثبات معاد جسمانی و روحانی از آیات و روایات 9
- لذّت های مادّی بهشت 9
- لذّت های معنوی بهشت 11
- نظر فقها و محدّثین درباره لذّت های بهشتی 14
- ارواح مؤمنین در عالم برزخ 16
- ملاقات ارواح مؤمنین با یکدیگر در برزخ 19
- بدن های مؤمنین پس از مرگ 21
- خروج از دنیا و ورود به عالم بقا 26
- همه اهل عالم می میرند جز ذات مقدّس الهی 32
- قابض ارواح مؤمنین و کفّار 33
- هیئت واقعی ملک الموت 36
- سکرات و سختی های مرگ 37
- اشاره 37
- 1 - مجبور نبودن مؤمن به مرگ و خروج از دنیا 38
- اشاره 44
- 3 - وضعیّت کفّار و دشمنان خاندان نبوّت هنگام مرگ 44
- قصّه سیّد حمیری هنگام مرگ 46
- بشارت امیرالمؤمنین(علیه السلام)به حارث همدانی 47
- نظر علاّمه مجلسی درباره حضور ائمّه(علیهم السلام)هنگام احتضار 52
- 4 - احوال مؤمن و کافر در عالم برزخ 52
- 5 - بقای روح در عالم برزخ و فنای بدن تا قیامت 53
- 6 - تجسّم روح در برزخ 55
- 7 - بقای روح و زیارت اموات 57
- 9 - کیفیّت سؤال نکیر و منکر پس از دفن میّت 66
- 10 - سؤال از ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام)در قبر 68
- اشاره 68
- سخنان حضرت زین العابدی(علیه السلام)درباره سؤال قبر 71
- 11 - فشار قبر [ ضغطه القبر] 73
- 12 - تأثیر جریدتان [ دو چوب تر] در کنار میّت 76
- 13 - انتقال اموات به وادی السّلام و برهوت 77
- اشاره 81
- اشاره 82
- 2 - خروج دابّه الأرض 85
- 3 - طلوع خورشید از مغرب 85
- دمیدن اسرافیل در صور و فنای عالم 86
- دگرگونی عالم قبل از قیام قیامت 93
- شیعیان امیرالمؤمنین(علیه السلام)در بحران دگرگونی عالم 97
- حضور حیوانات و شیاطین و جنّیان در قیامت 99
- وضعیّت اطفال شیعه در عالم برزخ 104
- احوال اطفال و مجانین و مستضعفین در قیامت 105
- میزان و حساب در قیامت 111
- حساب و سؤال و ردّ مظالم عباد در قیامت 114
- کسانی که در قیامت مورد حساب واقع می شوند 116
- شهود قیامت و اتمام حجّت 132
- حوض کوثر 134
- شفاعت در قیامت 140
اجزا معذّب و یا متنعّم خواهد شد.
مرحوم علیّ بن ابراهیم قمّی در تفسیر خود با سند صحیح از ابوبصیراز امام صادق«علیه السلام»نقل نموده که فرمود:«حضرت ابراهیم «علیه السلام»مرداری را درکنار دریا دید که درّندگان زمینی و دریایی آن را می خورند و سپس درّندگان به یکدیگر حمله می کردند و همدیگر را می خوردند، پس ابراهیم«علیه السلام»تعجّب نمود و گفت:«رَبِّ أَرِنی کَیْفَ تُحْیِ الْمَوْتی»(1)،یعنی: "خدایا به من نشان ده چگونه مرده ها را زنده می کنی؟" خداوند به اوفرمود:مگر ایمان نیاورده ای؟ ابراهیم گفت:آری و لکن می خواهم قلبم مطمئن شود.خطاب شد: چهار پرنده را بگیر و آنان را قطعه قطعه کن وگوشت آنان را مخلوط کن و ده قسمت نما و بر سر هر کوهی یک قسمت آن را قرار ده و سپس منقار هر کدام را در دست خود بگیر و آنان را صدابزن، اگر چنین کنی آنان با سرعت نزد تو خواهند آمد. پس ابراهیم«علیه السلام»طاوس و خروس و کبوتر و کلاغ را گرفت و به دستور فوق عمل نمود و به آنان خطاب کرد:با اذن خدا مرا اجابت کنید. پس اجزای پرندگان جداشد و با سرهای خود پیوند شدند و به طرف ابراهیم پرواز نمودند و بادیدن این وضعیّت ابراهیم «علیه السلام»گفت: «إِنَّ اللّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ».»(2)
مرحوم طبرسی در احتجاج از هشام بن حکم نقل نموده که گوید: زندیقی به امام صادق«علیه السلام»گفت: چگونه امکان دارد روح انسان باز درقیامت مبعوث شود، در حالی که بدن او پوسیده و اعضای او از همدیگرمتفرّق شده و عضوی از آن در شهری است و درّندگان آن را می خورند و
1- . سوره بقره: 260.
2- . حقّ الیقین: 2 / 54 ؛ تفسیر قمّی: 1 / 91.