صحنه های قیامت صفحه 94

است. آیاتی که ذکر می شود مربوط به حوادثی است که قبل از قیامت واقع می شود تا مردم بدانند دنیا محلّ اقامت و پایداری آنان نیست و عالم بزرگی را در پیش دارند که باید خود را برای آن آماده نمایند.

از سویی ایمان به جمیع آنچه خداوند در قرآن به آن خبر داده واجب است و نباید نسبت به آنها به شبهات و تأویلات فلاسفه توجّه نمود بلکه ظواهر این آیات با توجّه به قدرت بی نهایت الهی باید مورد اعتقاد ما باشد چراکه خداوند قرآن را برای تنبّه و بیداری و ارشاد عموم مردم نازل نموده است.

1- «یَوْمَ نَطْوِی السَّماءَ کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ»(1)، یعنی: «روزی که ما آسمان را مانند طوماری درهم می پیچیم.»
2- «وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ یَنْسِفُها رَبّی نَسْفا * فَیَذَرُها قاعا صَفْصَفا

* لا تَری فیها عِوَجا وَ لا أَمَتا»(2)، یعنی: «ای رسول من، از تو - در مورد قیامت - از کوه ها سؤال می کنند، به آنان بگو: پروردگار من آنها را ریزریز می کند و زمین را چنان صاف می نماید که تو در آن هیچ پست و بلندی نخواهی دید.»

3- «فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّماءُ فَکانَتْ وَرْدَهً کَالدِّهانِ»(3)، یعنی: «[ در قیامت]

چون آسمان از هم شکافته شود مانند روغن آب شده، مذاب و قرمز خواهد بود.»

4- «إِذا وَقَعَتِ الْواقِعَهُ * لَیْسَ لِوَقْعَتِها کاذِبَهٌ * خافِضَهٌ رافِعَهٌ * إِذا رُجَّتِ
1- . سوره انبیاء: 104.
2- . سوره طه: 105 - 107.
3- . سوره رحمن: 37.