صحنه های قیامت صفحه 95

الْأَرْضُ رَجّا * وَ بُسَّتِ الْجِبالُ بَسّا * فَکانَتْ هَباءً مُنْبَثّا»(1)، یعنی: «هنگامی که واقعه قیامت رخ می دهد هرگز کسی نمی تواند آن را انکار نماید و قیامت گروهی را بالا می برد و گروهی را پایین می آورد و آن هنگامی است که زمین به لرزه درآید و کوه ها متلاشی و نرم شود و مانند غباری درآید.»

5 - «فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ نَفْخَهٌ واحِدَهٌ * وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُکَّتا

دَکَّهً واحِدَهً * فَیَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَهُ * وَ انْشَقَّتِ السَّماءُ فَهِیَ یَوْمَئِذٍ واهِیَهٌ»(2)، یعنی: «هنگامی که بار اوّل در صور دمیده می شود زمین و کوه ها یکباره درهم کوبیده و نرم می شوند و آسمان شکافته می شود و قیامت برپا می گردد.»

6 - «یَوْمَ تَکُونُ السَّماءُ کَالْمُهْلِ * وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ»(3)، یعنی:

«قیامت روزی است که آسمان ذوب می شود و کوه ها مانند پنبه زده شده، می گردند.»

7- «یَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ کانَتِ الْجِبالُ کَثیبا مَهیلاً»(4)، یعنی:

«قیامت روزی است که زمین و کوه ها به لرزه درمی آیند و کوه ها چون تلّی از خاک روان می گردند.»

8 - «فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ * وَ خَسَفَ الْقَمَرُ * وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ * یَقُولُ

الاْءِنْسانُ یَوْمَئِذٍ أَیْنَ الْمَفَرُّ»(5)، یعنی: «هنگامی که چشم ها خیره شوند و ماه

1- . سوره واقعه: 1 - 6 .
2- . سوره حاقّه: 13 - 16.
3- . سوره معارج: 8 - 9.
4- . سوره مزّمل: 14.
5- . سوره قیامه: 7 - 10.