- سرآغاز … 1
- پیش گفتار … 4
- بخش یکم: شأن نزول آیه ولایت … 6
- اشاره 6
- شأن نزول آیه ولایت … 6
- اتفاق نظر مفسّران در شأن نزول آیه … 7
- آیه ولایت در سخن محدّثان … 11
- آیه ولایت در سروده شاعر شهیر انصاری … 13
- آیه ولایت از دیدگاه ابن تیمیّه … 14
- برداشت آخر … 16
- بخش دوم امامت علی علیه السلام درآیه ولایت … 18
- اشاره 18
- آیه ولایت و امامت علی علیه السلام … 18
- «ولایت» چیست؟ … 19
- معنای ولایت در آیه شریفه … 23
- دیدگاه فضل بن روزبهان در مورد معنای ولایت و آیه مبارکه … 24
- ردّ دیدگاه ابن روزبهان … 24
- حاصل بررسی … 28
- چند شبهه در مورد آیه ولایت … 30
- بخش سوم شبهه هایی درباره آیه ولایت … 30
- اشاره 30
- دومین شبهه: «واو» حالیه یا عاطفه؟ … 31
- نخستین شبهه: معنای ولایت … 31
- پاسخ … 33
- سومین شبهه: علی علیه السلام به خدا توجه داشت یا به سائل؟ … 34
- پاسخ … 35
- چهارمین شبهه: آیه مذکور، جمع را خطاب می کند اما علی علیه السلام فرد است … 38
- پاسخ … 39
- اشاره 39
- پاسخ زمخشری … 40
- پاسخی دیگر … 41
- دیدگاه علّامه سیّد عبدالحسین شرف الدین رحمه اللَّه … 41
- روایتی از امام صادق علیه السلام … 42
- پاسخی مورد پسند … 43
- سخن پایانی … 45
- کتاب نامه … 47
1- پیش تر گفتیم که مراد از «واو» عاطفه آن است که جمله بعدی را به وسیله عطف به جمله قبلی مرتبط سازد و آن را در حکم جمله قبلی شریک می سازد؛ اما «واو» حالیه حالت وقوع کار را بیان می کند. به عنوان مثال وقتی می گوییم: جاء زید وعَمْرو یعنی زید و عمرو آمدند، حرف «واو» عاطفه است اما وقتی می گوییم: جاء زید وهو قائم یعنی زید آمد در حالی که ایستاده بود؛ حرف «واو» در این مثال حالیه است و با این دو نظر معنای آیه با هم متفاوت خواهد بود.
شماره صفحه در کتاب - ص: 49
***
«انّما ولیّکم اللَّه ورسوله والّذین آمنوا الّذین یقیمون الصّلاه ویؤتون الزّکاه وهم راکعون»
«تنها ولی و صاحب اختیار شما خداست و پیامبرش و کسانی که ایمان آورده اند؛ همان کسانی که نماز برپا می دارند و زکات می دهند و رکوع می کنند».
نه این که در حال رکوع زکات می دهند، بلکه آن ها سه کار جدا از هم انجام می دهند: هم نماز می خوانند، هم زکات می دهند و هم در مقابل خدا به رکوع می روند.
از این رو این آیه شریفه هیچ ارتباطی با قضیه بخشیدن انگشتر نخواهد داشت.
حقیقت آن است که اگر این احتمال وارد باشد و احتمال صحیحی هم باشد، دیگر نمی توانیم به این آیه استدلال کنیم؛ زیرا معروف است که اگر احتمالی بر خلاف استدلال باشد، آن استدلال مخدوش خواهد شد و از بین خواهد رفت.