سلسله پژوهش های اعتقادی، نگاهی به حدیث ثقلین المجلد 10 صفحه 14

1- تفسیر الکبیر: 8/ 173، تفسیر الخازن: 1/ 277.

2- المستدرک: 3/ 110.

3- مسند احمد: 5/ 181، حدیث 21068 و ص 189، حدیث 21145، کتاب السنّه: 336، حدیث 754، المعجم الکبیر: 5/ 53.

شماره صفحه در کتاب - ص: 26

***

حافظ هیثمی، بعد از نقل این حدیث از کتاب المعجم الکبیر طبرانی می گوید: همه رجال سند آن مورد وثوق و اعتماد هستند و جلال الدّین سیوطی نیز پس از نقل روایت، به صحّت سند آن تصریح می نماید. (1) نکته لطیف تر این که: عبدالرؤوف مَناوی مصری، در کتاب فیض القدیر فی شرح الجامع الصّغیر، در شرح کلمه «عِتْرَتی» می گوید:

«عترت رسول خدا صلی اللَّه علیه وآله همان اصحاب کسائی هستند که خداوند متعال هر گونه پلیدی را از آن ها دور کرده و آنان را به طور کامل پاک فرموده است». (2) ملاحظه می فرمایید که نتیجه الفاظ مختلف حدیث ثقلین، تعیین امام و خلیفه بعد از رسول خدا صلی اللَّه علیه وآله و بیان گر منصب خلافت و امامت خواهد بود.

نتیجه بحث …

نتیجه سخن این که حدیث ثقلین گرچه به متن های گوناگون نقل شده است؛ ولی تمامیِ آن ها مفید یک معنا بوده و آن «امامت و خلافت» است؛ و در بین این متون، دلالت کلمه «خلیفتین» از همه صریح تر است