سلسله پژوهش های اعتقادی، نگاهی به حدیث ثقلین المجلد 10 صفحه 26

1- فیض القدیر: 3/ 15.

2- مرقاه المفاتیح: 10/ 531.

3- شرح المواهب اللّدُنیّه: 7/ 7.

شماره صفحه در کتاب - ص: 42

***

حدیث ثقلین بیان گر اعلمیّت اهل بیت …

علیهم السلام

ابن حجر مکّی پیرامون مفاد «حدیث ثقلین» می نویسد:

رسول خدا صلی اللَّه علیه وآله با این فرمایش، امّت را به اقتدا، تمسّک و فراگیری از علم سرشار این دو منبع دانش فرمان می دهند. (1) از این رهگذر، یکی از اموری را که حدیث ثقلین افاده می کند، وجوب تعلّم از «عترت» علیهم السلام است؛ از این رو می توان نتیجه گرفت که حدیث ثقلین، بر اعلمیّت اهل بیت علیهم السلام دلالت می نماید، و اعلمیّت نیز به مورد خاصّی و ظرف مخصوصی مقیّد نیست.

به سخن دیگر: اعلمیّت، اعلمیّت مطلق است و اعلمیّت مطلق، مستلزم افضلیّت و برتری اهل بیت علیهم السلام است؛ و افضلیّت و برتری، مستلزم امامت آنان خواهد بود؛ از این رو همه اصحاب پس از رسول خدا صلی اللَّه علیه وآله مأمورند که در مسایل علمی و دینی به خاندان نبوّت علیهم السلام رجوع نمایند؛ همچنان که مأمور به تبعیّت، پیروی و اطاعت از آنان می باشند.

از سوی دیگر در بعضی از متونی که بزرگان محدّثان عامّه