سلسله پژوهش های اعتقادی، اهل بیت (علیهم السلام) در نهج البلاغه المجلد 21 صفحه 7

شماره صفحه در کتاب - ص: 20

***

سنجش نمی شود؛ و این به دلیل اولویّت امّت اسلامی بر دیگر امّت هاست؛ زیرا قرآن، امّت اسلامی را از تمام امّت ها برتر می داند، آن جا که می فرماید:

«کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّهٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ»؛ (1)

شما بهترین امتی هستید که برای مردم پدیدار شدید.

و منظور از «أحداً»: هر کس که باشد.

معنای «و برابری نمی کند با آن ها …»: گرچه در ظاهر برتری داده شد، ولی به صورت قطعی برتری داده نخواهد شد.

«کسانی که مشمول نعمت های آن بزرگواران شده اند»، نعمت در این گفتار، شامل همه نعمت هاست.

«هرگز» نفی و انکار همیشگی است، یا این که هر نعمتی که بوده و خواهد بود تا همیشه زمان از اهل بیت علیهم السلام جاری خواهد بود.

این معنای بسیار دقیق و ظریف است که در ادامه برخی از موارد آن را توضیح خواهیم داد. (2) امیر مؤمنان علی علیه السلام با این گفتار باب برتری جویی بین پیامبران بزرگ الاهی و هم چنین فرشتگان بلند مرتبه خداوند را با