- سرآغاز … 1
- پیش گفتار … 4
- ذوی القربی چه کسانی هستند؟ … 6
- بخش یکم قربی از دیدگاه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) … 6
- راویان حدیث قربی … 8
- پیشوایان حدیث و تفسیر و آیه مودّت … 9
- حدیث «مودّت» در کتاب های معتبر … 13
- روایت بخاری و مسلم … 13
- روایت احمد بن حنبل … 14
- روایت ترمذی … 16
- روایت طبری … 17
- روایت هیثم بن کلیب … 21
- روایت طبرانی … 23
- روایت حاکم نیشابوری … 25
- روایت ابونعیم اصفهانی … 28
- روایت ابوبشر دولابی … 30
- روایت ابن عساکر … 31
- روایت ابن اثیر … 34
- روایت ابن کثیر … 36
- روایت هیثمی … 38
- روایت سیوطی … 42
- روایت آلوسی … 44
- روایت شوکانی … 47
- نکته قابل توجه … 48
- سخنان امام حسن علیه السلام پس از شهادت پدر بزرگوارش … 49
- روایت طاووس … 55
- بخش دوم بررسی و تصحیح سندهای روایات آیه مودت … 55
- بررسی سندهای روایات … 55
- روایت احمد بن حنبل … 56
- روایت طبری … 58
- روایت پیشوایان بزرگ اهل سنّت … 59
- حقیقت امر در روایت های این بخش … 62
- جایگاه راویان حدیث مودّت … 63
- ایرادهای متفاوت … 77
- سخن پایانی … 83
- ابن تیمیّه و شبهه در آیه مودّت … 88
- بخش سوم رد شبهه های مخالف … 88
- آیه مودّت و شبهه های دیگر … 92
- اشاره 92
- مکی بودن سوره شورا و نبود حسنین … 96
- 2. پیامبر درخواست اجر نکرد … 103
- 3. چرا آیه نفرمود: «إلّا المودّه للقربی»؟ … 108
- 4. تعارض … 112
- اشاره 113
- نزول آیه مودّت روایت ها و دیدگاههاه ها … 113
- نزول آیه مودّت درباره اهل بیت … 113
- دلایل و شواهدی دیگر … 114
- دیدگاه زمخشری … 114
- دیدگاه فخر رازی … 117
- دیدگاه قرطبی … 122
- دیدگاه خطیب شربینی … 124
- دیدگاه آلوسی … 125
- بررسی و ردّ دیگر نظریات … 129
- بررسی و نقد دیدگاه اول … 132
- سخن منصفانه … 135
- دو یادآوری مهم … 139
- بررسی این گفتار … 143
- یادآوری دوم … 145
- روشنی دلالت آیه … 150
- اصل در استثنا … 154
- اشاره 156
- بخش پنجم دلالت آیه بر امامت و سرپرستی … 156
- جهاتی در دلالت آیه … 156
- 1. خویشاوندی خاندانی و امامت … 156
- اشاره 156
- تحلیل و بررسی … 163
- 2. لزوم مهرورزی سبب لزوم پیروی و اطاعت … 177
- 3. دوستی مطلق (همه جانبه) باعث برتری در تمام جهات … 180
- 4. لزوم دوستی مطلق (همه جانبه) باعث پاکدامنی و ناآلودگی … 187
- بررسی و نقد شبهه ها … 191
- کتابنامه … 211
شماره صفحه در کتاب - ص: 155
***
ابن عباس درباره نزول این آیه نیز بسازد.
2. یحیی بن عباد ضبعی بصری
راوی دیگر این حدیث از شعبه، نزد احمد «یحیی بن عباد ضبعی بصری» می باشد. خطیب بغدادی گوید: یحیی در بغداد ساکن شد و از شعبه روایت کرد … احمد بن حنبل از او روایت می کند … (1) ابن حجر عسقلانی او را از رجال «بخاری» که مورد بحث و بررسی قرار داده اند، آورده و از ساجی نقل کرده است که او، در نقل روایت ضعیف و سست می باشد. از ابن معین نیز نقل شده است که او قابل اعتماد نیست، اگرچه او را راستگو دانسته است. (2) خطیب با سند خویش از ابن مدینی روایت کرده است که از پدرم شنیدم که می گفت: یحیی بن عبّاد کسی نیست که من از او روایت نقل کنم، بشّار خفّاف از او بهتر است.
آن گاه با سند خود از یحیی بن معین روایت کرده است که او قابل اعتماد نبود، مطالبی را شنیده و فردی راست گو بوده است، ولی نزد او آمدیم، پس نوشته و کتابی را نشان داد که نمی توانست آن را خوب بخواند. پس ما نیز از او روی برگرداندیم.
1- . تاریخ بغداد: 14/ 144.
2- . مقدمه فتح الباری: 452.