- سرآغاز … 1
- پیش گفتار … 4
- ذوی القربی چه کسانی هستند؟ … 6
- بخش یکم قربی از دیدگاه پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) … 6
- راویان حدیث قربی … 8
- پیشوایان حدیث و تفسیر و آیه مودّت … 9
- حدیث «مودّت» در کتاب های معتبر … 13
- روایت بخاری و مسلم … 13
- روایت احمد بن حنبل … 14
- روایت ترمذی … 16
- روایت طبری … 17
- روایت هیثم بن کلیب … 21
- روایت طبرانی … 23
- روایت حاکم نیشابوری … 25
- روایت ابونعیم اصفهانی … 28
- روایت ابوبشر دولابی … 30
- روایت ابن عساکر … 31
- روایت ابن اثیر … 34
- روایت ابن کثیر … 36
- روایت هیثمی … 38
- روایت سیوطی … 42
- روایت آلوسی … 44
- روایت شوکانی … 47
- نکته قابل توجه … 48
- سخنان امام حسن علیه السلام پس از شهادت پدر بزرگوارش … 49
- روایت طاووس … 55
- بخش دوم بررسی و تصحیح سندهای روایات آیه مودت … 55
- بررسی سندهای روایات … 55
- روایت احمد بن حنبل … 56
- روایت طبری … 58
- روایت پیشوایان بزرگ اهل سنّت … 59
- حقیقت امر در روایت های این بخش … 62
- جایگاه راویان حدیث مودّت … 63
- ایرادهای متفاوت … 77
- سخن پایانی … 83
- بخش سوم رد شبهه های مخالف … 88
- ابن تیمیّه و شبهه در آیه مودّت … 88
- آیه مودّت و شبهه های دیگر … 92
- اشاره 92
- مکی بودن سوره شورا و نبود حسنین … 96
- 2. پیامبر درخواست اجر نکرد … 103
- 3. چرا آیه نفرمود: «إلّا المودّه للقربی»؟ … 108
- 4. تعارض … 112
- اشاره 113
- نزول آیه مودّت روایت ها و دیدگاههاه ها … 113
- نزول آیه مودّت درباره اهل بیت … 113
- دلایل و شواهدی دیگر … 114
- دیدگاه زمخشری … 114
- دیدگاه فخر رازی … 117
- دیدگاه قرطبی … 122
- دیدگاه خطیب شربینی … 124
- دیدگاه آلوسی … 125
- بررسی و ردّ دیگر نظریات … 129
- بررسی و نقد دیدگاه اول … 132
- سخن منصفانه … 135
- دو یادآوری مهم … 139
- بررسی این گفتار … 143
- یادآوری دوم … 145
- روشنی دلالت آیه … 150
- اصل در استثنا … 154
- بخش پنجم دلالت آیه بر امامت و سرپرستی … 156
- جهاتی در دلالت آیه … 156
- اشاره 156
- اشاره 156
- 1. خویشاوندی خاندانی و امامت … 156
- تحلیل و بررسی … 163
- 2. لزوم مهرورزی سبب لزوم پیروی و اطاعت … 177
- 3. دوستی مطلق (همه جانبه) باعث برتری در تمام جهات … 180
- 4. لزوم دوستی مطلق (همه جانبه) باعث پاکدامنی و ناآلودگی … 187
- بررسی و نقد شبهه ها … 191
- کتابنامه … 211
شماره صفحه در کتاب - ص: 30
***
ترمذی در ذیل این حدیث می نویسد: این حدیث حسن (1) و صحیح است. (2)
روایت طبری …
ابن جریر طبری این روایت را به چهار سند نقل کرده است.
سند نخست: محمّد بن عماره از اسماعیل بن ابان، از صباح بن یحیی مری، از سدّی، از ابودیلم نقل می کند:
هنگامی که علی بن الحسین علیهما السلام به اسارت وارد دمشق شد در ورودی شهر مردی از شامیان برخاست و گفت: سپاس خدایی را که شما را کشت، ریشه شما را برکند و دو شاخ فتنه را برید!
امام علی بن الحسین علیه السلام به او فرمود:
أقرأت القرآن؛ آیا قرآن خوانده ای؟
پاسخ داد: آری!
فرمود: أَفَقَرأتَ «آل حم»؟ آیا «آل حم» را خوانده ای؟
عرضه داشت: خوانده ام؛ ولی «آل حم» را نخوانده ام.
حضرت فرمود: آیا این آیه را نخوانده ای که می فرماید:
1- . حدیث حسن در اصطلاح اهل تسنّن، خبر مسندی است که راویان آن، به درجه وثاقت نزدیک باشند.
2- . صحیح ترمذی: 5/ 351، کتاب تفسیر.