هزار و یک نکته از قرآن کریم صفحه 474

1- 1941) اعراف / 151.

2- 1942) ص / 24.

3- 1943) ص / 35.

4- 1944) مائده / 118.

5- 1945) محمد / 19 ؛ تفسیر کبیر / ج 22 / ص 97.

6- 1946) ص / 35.

645 - شرط بهره برداری از مغفرت الهی

«وعد اللّه الّذین ءامنوا و عملوا الصّالحات منهم مغفره و أجراً عظیماً»(1)

خداوند در آیه ی فوق وعده ی آمرزش و اجر بزرگ را در پرتو ایمان و عمل صالح دانسته است. بنا بر این، اگر وعده ی الهی مطلق باشد و هیچ شرطی از ایمان و عمل صالح در کار نباشد و همه آمرزیده شوند، چه ایمان داشته باشند، چه نداشته باشند، چه عمل صالح انجام دهند، چه مرتکب گناه شوند، باید ملتزم شویم به این که تمامی تکالیف دینی در باره ی غیر مؤمنین، لغو و بیهوده بوده و اصلاً تکلیف از آنان برداشته شده

است و این مطلبی است که به شدّت قرآن و سنّت آن را دفع می کنند.(2)

47- نکات 646 تا 660

هزار و یک نکته از قرآن کریم » نکات 646 تا 660

646 - استغفار مانع عذاب الهی

«و ما کان اللّه لیعذّبهم و أنت فیهم و ما کان اللّه معذّبهم و هم یستغفرون»(3)

«کان فی الأرض أمانان من عذاب اللّه سبحانه فرفع أحدهما فدونکم الآخر فتمسّکوا به؛ أما الأمان الّذی رفع فهو رسول اللّه صلی الله علیه وآله و امّا الأمان الباقی فالإستغفار، قال اللّه عزّوجلّ: «و ما کان اللّه ....».

آیه ی شریفه دلالت دارد که خداوند در دو صورت مردم را عذاب نمی کند:

1 - زمانی که پیامبر در میان مردم باشد.

2 - زمانی که مردم استغفار کنند.

علی علیه السلام بعد از رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمود: یکی از دو امان از عذاب الهی، از میان