هزار و یک نکته از قرآن کریم صفحه 52

1- 182) نحل / 53.

2- 183) تفسیر کبیر / ج 1 / ص 221.

3- 184) صافات / 159 - 160.

4- 185) مؤمنون / 28.

5- 186) ابراهیم / 39.

6- 187) فاطر / 34.

7- 188) یونس / 10.

8- 189) اسراء / 44.

9- 190) طه / 110.

پس حمد و ستایش آن ها به حوزه ی درکشان محدود می شود. از این رو، باید آن را با تسبیح الهی توأم ذکر کنند تا خداوند را از محدودیت پیش گفته منزّه بدانند.(1)

8- نکات 61 تا 75

هزار و یک نکته از قرآن کریم » نکات 61 تا 75

61 - محرومیت از سیر آفاقی و انفسی

«إنّا جعلنا فی أعناقهم أغلالاً فهی إلی الأذقان فهم مقمحون * و جعلنا من بین أیدیهم سدّاً و من خلفهم سداً فأغشیناهم فهم لایبصرون»

برای شناخت خداوند معمولاً دو راه مطالعه وجود دارد:

1 - مطالعه در نشانه های خدا که در جسم و جان انسان است و آن را «آیات انفسی» می نامند.

2 - مطالعه در آیاتی که در بیرون وجود انسان است، مانند زمین و آسمان و ثوابت و سیارات و کوه و دریا و ... و آن را «آیات آفاقی» می نامند که قرآن کریم به هر دو اشاره کرده است؛ «سنریهم أیاتنا فی الافاق و فی أنفسهم حتّی یتبیّن لهم أنّه الحقّ».(2)

کسانی که ایمان نمی آورند و از شناخت خداوند محروم می شوند، به دلیل آن است که به سوءِ اختیار خود موانعی ایجاد کردند، مانعی که نمی گذارد انسان در آیات الهی نظر کند، دو قسم است: یکی از نظر کردن در آیات انفسی جلوگیری می کند و دیگری از نظر کردن در آیات آفاقی. موانع نوع اول را به غل و زنجیری تشبیه کرده که صاحبش را مقمح کند؛ یعنی نمی گذارد که سرش را پایین آورده و خودش را نگاه کند و چشم بر بدن

خود بیفکند و نوع دوم را به سدّی تشبیه کرده که اطراف انسان کشیده شده باشد و نگذارد که انسان چیزی را ببیند. کسی که به این دو مانع مبتلا گردد، به کلّی از نظر کردن محروم