عقیده یک مسلمان صفحه 117

روز خوردنت از آن مستوجب مرگ می‌شوی ... (25) و آدم و زنش برهنه بودند و شرمندگی نداشتند» ...

سپس در فصل سوّم چنین آمده

« (1) و مار از تمام جانوران صحرا حیله سازتر بود که خداوند خدا آفریده بود و به زن گفت آیا خدا فی الحقیقة گفته است که از تمامی درختان باغ مخورید؟ (2) و زن به مار گفت که از میوه درختان باغ می‌خوریم (3) امّا از میوه درختی که در وسط باغ است خدا فرموده است که از آن مخورید و آن را لمس ننمایید مبادا که بمیرید. (4) و مار به زن گفت که البتّه نمی‌میرید (5) و حال این که خدا می‌داند روزی که از آن می‌خورید چشمان شما گشوده شده چون خدایانی که نیک و بد را می‌دانند خواهید شد (6) پس زن درخت را دید که به خوردن نیکوست، پس از میوه‌اش گرفت و خورد و به شوهرش نیز داد که خورد (7) آن گاه چشمهای هر دوی ایشان گشوده شده دانستند که برهنه‌اند و برگهای درخت انجیر را دوخته از برای فوطه (چیزی شبیه لنگ) ساختند.

(8) و آواز خداوند را شنیدند که به هنگام نسیم روز در باغ می‌خرامید و آدم و زنش خویشتن را از حضور خداوند خدا در میان درختان پنهان کردند (9) و خداوند خدا آدم را آواز کرده، وی را گفت که کجایی؟ (10) او دیگر جواب گفت که آواز تو را در باغ شنیدم و ترسیدم زیرا که برهنه‌ام به جهت آن پنهان شدم (11) و خدا به او گفت که تو را گفت که برهنه‌ای؟ آیا از درختی که تو را امر فرمودم نخوری خوردی؟ (12) و آدم گفت زنی که از برای بودن با من دادی او از آن درخت به من داد که خوردم (13) و خداوند خدا به زن گفت این که کردی چیست؟ و زن گفت که مار مرا اغوا نمود که خوردم (14) و خداوند خدا به مار گفت چون که این را کردی از تمام بهائم و تمامی حیوانات صحرا ملعونی، بر شکمت خواهی رفت و تمامی روزهای عمرت خاک خواهی خورد ...»

(22) و خداوند خدا گفت که اینک آدم نظر به دانستن نیک و بد چون یکی از ما شده است پس حال مبادا که دست خورا دراز کرده، هم از