خدا در نگاه وهابیت صفحه 62

نفی مکان و جهت برای اوست، به این معنی که خداوند در جهت خاصی قرار نمی‌گیرد و موجود مکان‌مندی نیست تا جا و مکانی را اشغال کند؛ مکان، از عوارض و خواص جسم است، در حالی‌که خداوند منزّه از جسم است. (1) خداوند خود را در همه جا و بدون مکان معرفی نموده و می‌فرماید:

1-(

هُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ ما کُنْتُم) (2)

2-(

وَ هُوَ الَّذی فِی السَّماءِ إِلهٌ وَ فِی الأَرْضِ إِلهٌ وَ هُوَ الْحَکیمُ الْعَلیمُ) (3)

؛ او کسی است که در آسمان معبود و در زمین معبود و او حکیم و علیم است.

3-(

وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الإِنْسانَ وَ نَعْلَمُ ما تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَریدِ) (4)

؛ ما انسان را آفریدیم و وسوسه‌های نفس او را می‌دانیم، و ما به او از رگ قلبش نزدیکتریم!

4-(

وَ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَیْنَما تُوَلُّوا

1- توحید صدوق، ص 98
2- مائده: 4
3- زخرف: 84
4- ق: 16