شب، شب مردان خدا روز جهان افروز است صفحه 141

!. تعبیر به لهم جنات می تواند اشاره به این نکته نیز باشد که خداوند باغهای بهشت را عاریتی به آنها نمی دهد، بلکه برای همیشه به آنها تملیک می کند، به گونه ای که هرگز احتمال زوال این نعمتها آرامش فکر آنها را بر هم نمی زند.

و در آیه بعد به نقطه مقابل آنها پرداخته می گوید: اما کسانی که فاسق شدند و از اطاعت پروردگارشان بیرون رفتند جایگاه همیشگی آنها آتش دوزخ

است (وَ أَمَّا الَّذِینَ فَسَقُوا فَمَأْواهُمُ النَّارُ).

آنها برای همیشه در این جایگاه وحشتناک زندانی و محبوسند به گونه ای که: هر زمان بخواهند از آن خارج شوند آنها را باز می گردانند (کُلَّما أَرادُوا أَنْ یَخْرُجُوا مِنْها أُعِیدُوا فِیها).

و به آنها گفته می شود: بچشید عذاب آتشی را که پیوسته انکار می کردید (وَ قِیلَ لَهُمْ ذُوقُوا عَذابَ النَّارِ الَّذِی کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ).

بار دیگر در اینجا می بینیم که عذاب الهی در برابر کفر و تکذیب قرار گرفته و ثواب و پاداش او در برابر عمل.

اشاره به اینکه ایمان به تنهائی کافی نیست، بلکه باید انگیزه بر عمل باشد ولی کفر به تنهائی برای عذاب کافی است هر چند عملی همراه آن نباشد.(1)

33- حاکمیّت (در سراسر عالم) از آن اوست

فاطر: 13 یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ وَ یُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُسَمًّی ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُ وَ الَّذِینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما یَمْلِکُونَ مِنْ قِطْمِیرٍ فاطر: 13 او شب را در روز داخل می کند و روز را در شب؛ و خورشید و ماه را مسخّر (شما) کرده، هر یک تا سرآمد معیّنی به حرکت خود ادامه می دهد؛ این است خداوند، پروردگار شما؛ حاکمیّت (در سراسر عالم)

1- تفسیر نمونه ج: 17 ص: 143 ببعد.