دروس اعتقادی صفحه 107

الف در إرتباط با آیه اول:

«لِیَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ.» (1)

از امام هشتم حضرت رضاعلیه السلام توضیحی نقل شده است که مطلب را روشن می سازد.

«مأمون از حضرت رضاعلیه السلام سؤال کرد که مقصود از این ذنب و گناه که خداوند به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله نسبت داده است چیست؟ مگر نه این است که می گویید أنبیاء معصوم اند؟ امام هشتم علیه السلام فرمودند: این چنین است که أنبیاء معصومند. آنگاه مأمون آیاتی را در إرتباط با عصمت أنبیاء سؤال کرد تا آن که گفت: در إرتباط با آیه شریفه: «لِیَغْفِرَ لَکَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِکَ وَ ما تَأَخَّرَ» چه می گویید؟ امام فرمودند: هیچ کس نزد مشرکین مکّه گناهش بیشتر از پیغمبراکرم صلی الله علیه وآله نبود زیرا آنها سیصد و شصت بت داشتند، پیامبراکرم صلی الله علیه وآله که آنان را به توحید دعوت نمود بسیار برای آنان دشوار بود و گفتند: چگونه سیصد و شصت خدا را خدای واحد قرار می دهد؟ این أمری بسیار عجیب است و یکدیگر را به مقاومت در مقابل حضرت وادار نمودند. و چون خداوند مکه را برای پیغمبر اکرم صلی الله علیه وآله فتح نمود و فرمود: ما مکّه را برای تو فتح کردیم تا بپوشاند خداوند آنچه را که