دروس اعتقادی صفحه 260

النبیّ صلی الله علیه وآله مع امکانه . ولا یجب اعاده فواضل المکلف. » (1)

معاد جسمانی بالضروره در دین اسلام ثابت است و هرگز جای تردید نیست که آنچه در دین حضرت محمدصلی الله علیه وآله در مورد مسئله معاد رسیده ، معاد جسمانی است و چون معاد جسمانی ممکن است و مستلزم محال نیست (و نقل قطعی و صریح هم از دین معاد جسمانی را اعلام می کند پس معاد جسمانی ثابت و از امور ضروریه اسلام است) و اعاده فضولات بدن مکلف لازم نیست (اجزاء اصلیه عود می کند و بعد از متلاشی شدن به اذن خداوند جمع می گردد و آن اجزاء اصلیه جزء اجزاء اصلیه بدن دیگری نمی شود) .

پاسخ دوم:

جواب دیگری که در پاسخ شبهه آکل و مأکول گفته می شود بشرح زیر است : بدیهی است که برای تحقّق معاد جسمانی پیوند تمامی اجزاء یک بدن از اول تا پایان که تشکیل یک پیکر انسان را بدهد کفایت می کند .

بنابراین چه اشکالی دارد که خداوند حفیظ و علیم (نگهبان و دانا) به اندازه یک پیکر از کلّ اجزاء یک انسان را (دهها پیکر در بسیاری از موارد از کلّ اجزاء اول تا پایان عمر او می توان ساخت) حفظ نموده و نگذارد که جزء پیکر دیگری شود ؟ کدام استدلال می تواند ثابت کند که بطور حتم