دروس اعتقادی صفحه 59

«و أعلم یا بُنیّ أنَّه لو کان لِربّک شریکٌ لأَتتکَ رُسُلُهُ و لَرأیتَ آثار ملکه و سلطانه ولَعرفت أفعاله و صفاته ولکِنَّه اله واحدٌ». (1)

ای پسرم! بدان که اگر برای پروردگارت شریکی می بود حتماً رسولان و فرستادگان او نیز می آمدند و تو نشانه های ملک و سلطه او را و نیز کردار و صفات او را می شناختی و لکن خداوند یکتا است.

توضیح استدلال: تمامی أنبیاء، خود را فرستاده خداوند یکتا معرّفی نموده اند اگر خدایان متعدّدی بود لازمه واجب الوجود و حکمت و اُلُوهیّت و کمال و صفاتی که در مبدأ است این است که إظهار وجود نموده و آنها هم پیامبرانی بفرستند در صورتی که پیامبران از طرف خداوند واحد فرستاده شده اند، پس خدایان متعدّدی وجود ندارد.

اگر گفته شود یکی از این دو إله که پیامبر فرستاده است مانع دیگری شده و نگذاشته است که آن دیگری پیامبر بفرستد.

گوییم بدیهی است که إله ممنوع ضعیف و عاجز است و روشن است که إله عاجز و ضعیف إله و مبدأ نمی تواند باشد.

اگر گفته شود که إله دیگر، ضعیف نیست ولی چون آن دیگری پیامبر فرستاده است مقصود حاصل گردیده است و هدف آن خداوند با فرستاده شدن أنبیاء از طرف دیگری تحقّق یافته است لذا إحتیاج به این که این إله پیامبر بفرستد نمی باشد، گوئیم به إضافه این که اگر دو إله باشند گفتار