دروس اعتقادی صفحه 85

بخشش به خویشاوندان، و نهی می کند از پلیدیها و زشتیها و ستم، پند می دهد شما را شاید پندپذیر باشید.

ب «اِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ اَنْ تُؤَدُّوا الأَماناتِ اِلی اَهْلِها وَ إِذا حَکَمْتُمْ بَیْنَ النَّاسِ اَنْ تَحْکُمُوا بِالْعَدْلِ» (1)

خداوند امر می کند که امانت ها را به اهل خود بسپارید و هنگامی که حکم می کنید در میان مردم، حکم کنید به عدالت.

ج «وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلاتُشْرِکُوا بِهِ شَیْئاً وَ بِالْوَالِدَیْنِ اِحْسانَاً وَ بِذِی القُرْبی وَ الْیَتامی وَالْمَساکینِ وَالْجارِ ذِی الْقُرْبی وَالجَارِ الجُنُبِ وَالصّاحِبِ بالجَنْبِ وَابْنِ السَّبیلِ وَما مَلَکَتْ اَیْمانُکُم اِنَّ اللَّهَ لایُحِبُّ مَنْ کانَ مُخْتالاً فَخُوراً.» (2)

خدا را بپرستید و به او شرک نیاورید و به پدر و مادر احسان کنید و به خویشان و یتیم ها و نیازمندان و همسایگان نزدیک و دور و نیازمندان در سفر و آنها که در ملک شما هستند همانا خداوند دوست ندارد متکبّر فخرکننده را.

د «یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُونُوا قَوَّامینَ بِالْقِسْطِ شُهَداءَ للَّهِ ِ