دروس اعتقادی صفحه 98

از این آیه شریفه وجوب إطاعت از رسول و پیامبر به وضوح إستفاده می شود چه این که بعثت پیامبر برای إطاعت شدن و بطور کلی تسلیم و مطیع مطلق او بودن، إبلاغ شده است و بدیهی است اگر پیامبر از گناه و خطا مصون نباشد به حکم عقل تبعیت مطلق از او جایز نمی باشد، بنابراین روشن است که أنبیاء معصوم و محفوظ از گناه و خطا می باشند.

2 خدای تعالی می فرماید:

«لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُوْلِ اللَّهِ اُسْوَهٌ حَسَنَهٌ» (1)

برای شما در زندگی رسول خدا سرمشق نیکوئی است.

آیه فوق پیامبر گرامی را اُسوه و سرمشق و الگویی که تبعیت از آن وسیله رستگاری است معرفی نموده است، بدیهی است که اگر پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله معصوم از گناه و خطا نباشند سرمشق و اُسوه بطور مطلق نخواهند بود، زیرا خداوند به پیروی مطلق از گناهکار و خطاکار هرگز دستور نمی دهد؛ بنابراین از آیه شریفه فوق بخوبی عصمت پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله از گناه و خطا إستفاده می شود.

3 خداوند متعال می فرماید:

«اِنَّمَا یُرِیْدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَیْتِ وَ یُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیْرَاً» (2)

خدا چنین می خواهد که رجس و هر پلیدی را از شما خانواده نبوّت ببرد و شما را از هر عیب پاک و منزّه