ص:22
1- احمدین محمد بن علی بن حجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ص181.
2- ناصر مکارم شیرازی، پیام قرآن، ص75
از دیگر تعابیر آن حضرت، لزوم پیروی از هردو را نمایان می سازد و هر حرکت و شعاری که به گسست آن دو انجامد را انحرافی و ضلالت بار معرفی میکند. علامه مناوی گفته است:
در این حدیث، اشاره و بلکه تصریح به این است که قرآن و عترت دوقلویی را می مانند که رسول خدا صلی الله علیه و آله آن دو را پس از خود معرفی فرموده و از امت خواسته است که به خوبی با آن در برخورد کرده و آنها را بر خود مقدم دارند و در دین خود، به آنها چنگ زنند(1).
نکات دیگری نیز از حدیث ثقلین استفاده می شود که به جهت اختصار از بیان آنها خودداری می شود(2)؛ اما آنچه اهمیت ویژه دارد، این است که پیامبر صلی الله علیه و آله برای همیشه امت را به پیروی از قرآن و عترت فراخوانده و هدایت و بازداری امت از انحراف را در گرو آن دانسته اند؛ نیز آن حضرت صلی الله علیه و آله اهل بیت علیهم السلام را همچون کتاب الهی، معصوم