ترازوی حقیقت ترجمه میزان الحق جلد 3 صفحه 110

ص:113

اختیار آن ها دخالت کرد و درختی رویید و عنکبوتی تار انداخت و کبوتری بر آستانۀ غار تخم گذاشت.

دوم: کرنش شمر و یزید و دیگران در برابر ولایت تکوینی، به معنای سلب اختیار از آنان و دخالت اجباری و جلوگیری از خواسته ها و اقدامات آنان نیست. به همین خاطر خداوند، مانع از قتل حضرت موسی علیه السلام به دست فرعون نشد، بلکه گذاشت او کارش را بکند؛ اما از سوی دیگر، دریا را برای موسی علیه السلام شکافت و وقتی فرعون وارد شد، دریا به هم پیوست و او غرق گردید. همچنین از کسانی که می خواستند حضرت عیسی علیه السلام را به قتل برسانند، جلوگیری نکرد؛ بلکه خارج از ارادۀ آن ها تصرف نمود و عیسی علیه السلام را نزد خود عروج داد و خبرچین را شبیه او گرداند تا عقوبت کار خود را ببیند.

رسول خدا صلی الله علیه و آله نیز از گوشت مسمومی که زن خیبری مهیا کرده بود، تناول فرمود و سم در ایشان اثر کرد و در بیماری منجر به وفاتش، گسستن استخوان های کمر را احساس نمود. این در حالی است که پس از خوردن مقداری از گوشت و تأثیر سم در حضرت، خداوند متعال گوشت گوسفند را به سخن آورد و از مسموم بودنش خبر داد. پس چرا خداوند آن را پیش از خوردن، به سخن وانداشت؟ مگر خداوند، حاکم بر همۀ ذرات جهان نیست؟(1).

سوم: قدرت بخشیدن به پیامبر و امام برای تصرف در همۀ اشیاء، به معنای اجازۀ هر گونه تصرفی نیست. درست است که شما توان انجام خواسته های خود را دارید، ولی نمی توانید آن را در کشتن مردم به کار گیرید. خداوند متعال به حضرت سلیمان و حضرت داود علیهما السلام توانایی فوق العاده ای عطا فرمود، اما اجازه نداد هر گونه که دل شان می خواهد، از آن بهره بگیرند؛ بلکه موازین ویژه ای برای آن ها مشخص کرد تا