ترازوی حقیقت، ترجمه میزان الحق جلد 4 صفحه 60

ص:62

جنگیدند و آن ها را به آغوش اسلام باز گرداندند؟ اگر طبق ادعای شما، صحابه نیز مثل آن ها مرتد شده بودند، چرا به یاری آن ها نشتافتند یا رهایشان نکردند؟

به بیان دیگر: چگونه می شود صحابۀ مرتد، با مرتدانی مثل مسیلمۀ کذاب و اسود عنسی و طلیحه کذاب و یاران شان بجنگند و آن ها را وادار کنند که به اسلام بازگردند؟ چرا به یاری آن ها نشتافتند؟ از آنجایی که در ارتداد با هم شریک بودند، چرا دعوت آن ها را تقویت نکردند؟

پاسخ

بسم الله الرحمن الرحیم. و الصلاه و السلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله الطیبین الطاهرین. السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

یکم: در پاسخ به پرسش شمارۀ 18 و دیگر سؤالات بیان کردیم که شیعیان، صحابه را کافر نمی دانند و این سؤال از اساس بی مورد است. شیعیان می گویند که صحابه در موضوع خلافت و حوادثی که پس از وفات پیامبر صلی الله علیه و آله رخ داد، از فرمان خدا و رسولش سرپیچی کردند و با آن، به مخالفت برخاستند.

دوم: استدلال پرسش گر، بر مطالبی سست و نادرست پایه ریزی شده است و قرآن کریم، سخن او را نقض می کند. گاه ممکن است گروهی از مؤمنان، با گروهی دیگر از مؤمنان بجنگند؛ همچنان که آیۀ قرآن به این امر تصریح می کند و می فرماید: «وَ إِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَی الأُخْرَی فَقَاتِلُوا الَّتِی تَبْغِی حَتَّی تَفِیءَ إِلَی أَمْرِ اللهِ؛(1) اگر دو طایفه از مؤمنان با هم درافتادند، میان آن ها سازش دهید. اگر یکی از آن ها بر دیگری تعدی کرد، با تعدی کننده کارزار کنید تا به سوی امر الهی باز آید».