ترازوی حقیقت، ترجمه میزان الحق جلد 4 صفحه 7

ص:9

1- من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 232؛ وسائل الشیعه، ج 2، ص 916.
2- . در هیچ کار خیری از تو نافرمانی نکنند. سوره ممتحنه، آیه 12.
3- فروع کافی، ج 5، ص 527.
4- من لا یحضره الفقیه، ج 4، ص 271 _ 272؛ وسائل الشیعه، ج 2، ص 915؛ الحدائق الناظره، ج 4، ص 149؛ جامع احادیث الشیعه، ج 3، ص 488؛ بحار الانوار، ج 82، ص 103 با عبارت: نوحه سرایی از عمل جاهلیت است.
5- . بحار الانوار، ج 82، ص 103؛ مستدرک الوسائل، ج 1، ص 143 _ 144؛ جامع احادیث الشیعه، ج 3، ص 488؛ من لا یحضره الفقیه، ج 2، ص 271.

سؤال این است که چرا شیعه با حقیقتی که در این روایات آمده، مخالفت می کند؟ ما سخن چه کسی را تصدیق کنیم؟ سخن پیامبر صلی الله علیه و سلم و اهل بیت را باور کنیم، یا سخن ملایان را قبول کنیم؟

پاسخ

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم. و الصلاه و السلام علی عباده الذین اصطفی محمد و آله الطیبین الطاهرین. السلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

الف: صبر و بی قراری

در مورد سوگواری بر پیامبران و امامان باید بگویم که شیخ مفید از ابن عباس روایت کرده است که وقتی رسول خدا صلی الله علیه و آله از دنیا رفت، حضرت علی بن ابی طالب صلوات الله علیه به همراه عباس و فضل بن عباس، غسل آن حضرت را به عهده گرفتند. امام علی صلوات الله علیه پس از فراغت از غسل، پارچه را از صورت آن حضرت برداشت و عرض کرد: «پدر و مادرم به فدایت! تو در زندگی و مرگ پاکیزه هستی. با مرگ تو چیزهایی از نبوت منقطع گردید که با مرگ هیچ یک از پیامبران منقطع نشده بود. مصیبت تو، تسلی دهندۀ دیگر مصیبت ها است و عموم مردم به خاطر تو عزادار هستند. اگر به شکیبایی امر نفرموده بودی و از بی قراری نهی نکرده بودی، چشمه های اشک را برای تو می گشودیم و دردمان به طول می انجامید و اندوه با ما همنشین می شد؛ هر چند این ها در برابر مصیبت تو اندک است. چیزی که اعراض از آن، در اختیار انسان نباشد، دفعش امکان پذیر نیست». سپس خود را بر پیکر شریف پیامبر صلی الله علیه و آله انداخت و او را بوسید و صورتش را پوشاند.(1).