ترازوی حقیقت، ترجمه میزان الحق جلد 4 صفحه 97

ص:99

«گروهی که دچار فتنه شدند و در آن کر و کور گشتند». در متن دیگر آمده است که فرمود: «برادران ما بر ما ستم کردند و به خاطر ستم شان، با آن ها جنگیدیم».(1).

توضیحی در بارۀ کفر خوارج

1. زیاد گفتن ذکر خداوند، ممکن است یک عبادت حقیقی و در نتیجۀ ایمان و اخلاص باشد؛ و ممکن است فردی به دروغ، در لباس انسان مؤمن درآمده باشد. از این رو می بینیم که منافقان، طوری به نماز و عبادت و خواندن قرآن تظاهر می کنند که گویی در شبانه روز، کار دیگری ندارند. حتی روایت شده است که «شما نمازتان را در برابر نماز منافقان، حقیر و کوچک می بینید».(2).

همۀ این رفتار ها به خاطر آن است که اهل حقیقت و راستی را فریب دهند و راه و برنامۀ آن ها را نابود سازند و به دیگر اهداف خود برسند.

2. گفتار منسوب به امیرالمؤمنین علیه السلام، متناقض با روایت پیامبر صلی الله علیه و آله است که فرمود: «خوارج قرآن می خوانند؛ ولی از گلوی آن ها بالاتر نمی رود. مانند تیری که از چلۀ کمان خارج می شود، آن ها از دین بیرون می روند. علامت آن ها، سرهای تراشیده