اندیشه اسلامی جلد 2 صفحه 160

7. دوران فترت نبوت و امامت

در قرآن آمده است: یَا أَهْلَ الْکِتَابِ قَدْ جَاءکُمْ رَسُولُنَا یُبَیِّنُ لَکُمْ عَلَی فَتْرَهٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءنَا مِن بَشِیرٍ وَلاَ نَذِیرٍ فَقَدْ جَاءکُم بَشِیرٌ وَنَذِیرٌ...(1)؛

ای اهل کتاب! رسول ما، پس از فترت و تقلیل و کاهش رسولان، به سوی شما آمد، درحالی که حقایق را برای شما بیان می کند، تا مبادا(روز قیامت) بگویید:«نه بشارت دهنده ای به سراغ ما آمد و نه بیم دهنده ای».(هم اکنون پیامبر) بشارت دهنده و بیم دهنده به سوی شما آمده است و خداوند بر هر چیز تواناست.

از آیه به دست می آید که فتور و سستی و کاهش در ارسال رسل و وحی و فاصله ای نسبی، در حدود 500 سال از زمان حضرت مسیح تا عصر حضرت رسول اتفاق افتاده است(2).

به نظر علامه طباطبائی معنای فترت این است که مدتی نبیِ صاحب شریعت و کتاب مبعوث نشده است، نه این که هیچ پیامبری در فاصله زمانی حضرات عیسی و محمد نیامده باشد(3)،

لذا فاصله زمانی نسبت به مردم است، نه این که آن، مطلق باشد.

شیخ صدوق گوید: معنای فترت این است که نبی و وصیِ ظاهر و مشهور نباشد، در حالی که میان نبی ما(صلی الله علیه و آله) و عیسی(علیه السلام)، انبیا و ائمه ای پنهان و خائف و دارای ترس بوده اند(4)

که از جمله آن ها دو تن از حواریون اند که حضرت عیسی آن ها را برای مبارزه با بت پرستی به شهر انطاکیه، از قدیمی ترین شهرهای شام، فرستاد و بعد شمعون صفا را به دنبال آن ها گسیل داشت، سپس حبیب نجار به کمک آنها شتافت(5)

و از جمله آنها خالدبن سنان عبسی(6)، آخرین حجت الهی، پیش از بعثت، بوده است که پیامبر با دختر او ملاقات نموده است و کسی قادر نیست او را انکار نماید.

علاوه بر آن ها پیامبران دیگری در آن دوران وجود داشتند که بعضی از آن ها عبارتند از: یحیی بن زکریا و حضرت سلیمان و ارمیا و یونس و جرجیس یا همان جبرئیل و همین طور پیامبران متعدد دیگری بودند که توسط شاهان به قتل رسیدند، از جمله کیخسرو، پادشاه مجوسیان، سیصد

1- - مائده، 19.
2- - کتاب الصافی فی تفسیر القرآن، 2/398.
3- - علامه طباطبائی، المیزان..، 16/244، 1417 ق.
4- - شیخ صدوق، اکمال الدین و تمام النعمهَ، ص 659.
5- - یس، 27-13.
6- - تفسیر صافی، 2/398.