کلام و عقائد 2 : نبوت و امامت صفحه 131

ص:131

به تصریح روایات شیعه و سنی، تنها کسانی که ادعا کرده اند که علم کامل به قرآن دارند، امامان دوازده گانۀ شیعه و حضرت فاطمۀ زهرا (علیهم السلام) هستند و در عمل هم ادعای خود را ثابت کرده اند. در طول تاریخ، هیچ پرسش قرآنی و دینی از آنان نشده است که از پاسخ آن عاجز مانده باشند.

آیۀ تطهیر، اهل بیت پیامبر را کسانی معرفی می کند که ارادۀ تکوینی خدا به این تعلق گرفته است که فقط آنان از هرگونه گناه و آلودگی به طور کامل پاک و مبرا و معصوم باشند.

منظور از اهل بیت در این آیه همسران پیامبر نیستند؛ زیرا: اولاً در آیه ضمیر جمع مذکر به کار رفته است. ثانیاً بعضی از همسران پیامبر، خطا و گناهانی داشته اند که با مقام عصمت در آیۀ تطهیر سازگار نیست. ثالثاً همسرانی مانند عایشه چنین فضیلتی را برای خود قائل نشده اند. رابعاً روایات خود اهل سنت، همسران پیامبر را صریحاً از مصداق آیۀ تطهیر و اهل بیت پیامبر، به معنای خاص آن، خارج دانسته اند.

بنابر احادیث متواتر شیعه و اهل سنت، اهل بیت در آیۀ تطهیر، در زمان پیامبر، علی و فاطمه و حسنین (علیهم السلام) هستند.

بر اساس آیۀ مباهله، پیامبر موظف شد که برترین و مقرب ترین افراد امت خود را، اعم از مرد و زن و کودک، برای مباهله با مسیحیان ببرد. تواریخ و روایات اهل سنت نشان می دهد که پیامبر در این جا هم همان چهار تن را که مصداق اهل بیت در آیۀ تطهیر بودند، با خود همراه برد.

دلیل این که بر خلاف ظاهر دستور آیه که الفاظ جمع به کار می برد، پیامبر افراد کمتری را با خود برد، این بود که در مقام واقعیت خارجی، این آیه مصادیق دیگری در عالم خارج ندارد وگرنه پیامبر موظف بود که آن ها را هم با خود ببرد. این نشان می دهد که آن چهار تن بالاترین و بافضیلت ترین افراد امت اسلام در آن زمان بودند.