با اوّلین امام در آخرین پیام: آخرین وصیّت امام علی علیه السلام صفحه 17

صفحه 17

تفسیر و توضیح

تفسیر و توضیح

شخصیت های بزرگ در لحظات و ساعات پایانی عمرشان غالباً سخن های پایانی و پایدار را بیان می کنند و حضرت علی علیه السلام در این نامه از روی مهر و محبت و منطق توصیه هایی را می فرماید.

گرچه مخاطب و روی سخن آن حضرت با امام حسن علیه السلام و امام حسین علیه السلام می باشد لیکن او امام وپیشوای همه انسان ها در همه زمان ها و پدر بشریّت است و پندهایش منحصر به دو فرزندش نبوده بلکه مطلق و فراگیر است ومی تواند منشور زندگی همگان قرارگیرد. دراین قسمت نامه، امام علی علیه السلام به هفت موعظه و دستورالعمل وصیت و سفارش می کند.

الف)

تقوا و خدا محوری در اندیشه و عمل یعنی حرکت به سوی کمال مطلق و جلب رضایت آفریدگار جهان هست و اطاعت و اجرای قوانین و مقررات او و عدم تبعیت از تمایلات حیوانی (نه سرکوب غرائز و رهبانیّت، که تعدیل تمایلات و هدایت آنها در مسیر مفید و صحیح که آفریننده و کارشناس واقعی آنها مشخص و در مجموعه ای بنام دین حق و قرآن بیان نموده است.) و همچنین پیروی نکردن از شیاطین بیرون.

ب)

ترک دنیاپرستی و دنیاگرایی، هر چند مظاهر مادی دنیا (مال و مقام و...) به انسان روی آورد چرا که این جهان منزلگاه موقت آدمی است مانند عالم رحم نسبت به این دنیا و مزرعه اوست تا مدتی محدود

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه