- سخن ناشر 1
- پیشگفتار 3
- ضرورت توجه به امر به معروف و نهی از منکر 5
- معنای لغوی معروف و منکر 10
- معنای اصطلاحی معروف و منکر 11
- اقسام امر به معروف و نهی از منکر 12
- تأکید قرآن بر امر به معروف و نهی از منکر 13
- روایات و تشویق به امر به معروف و نهی از منکر 18
- آثار و برکات امر به معروف و نهی از منکر 21
- عواقت و آثار ترک امر به معروف و نهی از منکر 27
- شرایط امر به معروف و نهی از منکر 33
- روش های امر به معروف و نهی از منکر 39
- 1 - استفاده از اسلوب صحیح و غیر حساسیت زا 39
- اشاره 39
- 2 - استفاده از داستان 41
- 3 - استفاده از ضرب المثل 41
- 4 - مخاطب را به فکر واداشتن 42
- 6 - شجاعت در گفتار 43
- 5 - استفاده از گفتگو 43
- 9 - مدارا کردن با مردم 44
- 7 - از خود گذشتگی 44
- 8 - خوشرویی 44
- 10 - نیکی و نیکوکاری 45
- 11 - صبور بودن 45
- 12 - حفظ خونسردی هنگام اهانت 45
- 13 - همگانی شدن 46
- 14 - نوید دنیایی دادن 47
- 15 - تشکیل مرکزی برای امر به معروف و نهی از منکر 48
- 16 - از بشارت شروع کردن 48
- 17 - شروع به ترساندن در صورتی که گناه خطیر است 49
- 18 - استفاده از کلمات عاطفی 49
- 20 - از کارهای زشت آنان ترشرو نشدن 50
- 21 - فرزند و نزدیکان خود را نیز نصیحت کردن 50
- 19 - زیاد امر به معروف و نهی از منکر کردن 50
- 25 - در کلمات خود خدا را شاهد گرفتن 51
- 24 - امر به تعقل نمودن 51
- 23 - باید حرکت نمود 51
- 26 - اعلام تبرّی از کردار زشت نمودن 51
- 22 - هنگام نصیحت فرزند از کلمات خاص عاطفی استفاده کردن 51
- 28 - مخاطب را امیدوار کند 52
- 27 - با نپذیرفتن نصیحتش به خدا توکل کردن 52
- 29 - ترساندن از عذاب 52
- 30 - بزرگی فرد مانع نصیحت کردن او نمی شود 53
- 31 - به برتری علم خود بر مخاطب اشاره کند 53
- 32 - با نزدیکان از راه دلسوزی وارد شود 53
- 35 - از نزدیکان شروع شود 54
- 33 - موضع خود را بعد از نپذیرفتن دعوت جدا کند 54
- 34 - علت کناره گیری را بیان کند 54
- 37 - بعد از آگاهی مخاطب، سخن خود را ادامه دهد 55
- 36 - به مظاهر فساد با دید استهزا نگریسته شود 55
- 41 - اشاره به اصلاح گری خود کند 56
- 40 - اشاره به نعمت های خدادادی کند 56
- 38 - به انحراف های عقیدتی و عملی هر دو اشاره شود 56
- 39 - اشاره به خیرخواهی خود کند 56
- 42 - با ظهور استکبار سخن خود را قطع کند 57
- مراتب نهی از منکر 58
- وجوب کفایی امر به معروف و نهی از منکر 64
- امر به معروف و نهی از منکر عملی 65
- کسانی که امر به فحشاء و نهی از معروف می کنند 66
- چه کنیم که از اهل معروف باشیم 66
- راهکار دوری از فحشا و منکرها 67
- چند فتوا از امام خمینی رحمه الله 68
- شبهه اوّل 72
- اشاره 72
- پاسخ به شبهات 72
- شبهه دوم 76
- شبهه سوم 78
- شبهه چهارم 79
- شبهه پنجم 80
- منابع و مآخذ 84
ص:29
1- 38. تهذیب الاحکام، ج 6، ص 180 - 181.
2- 39. بحارالانوار، ج 44، ص 328.
3- 40. تهذیب الأحکام، ج 6، ص 180 - 181.
و طریق صالحان و فریضه ای بزرگ است که به واسطه آن فرائض برپا گشته و مذاهب را پشتیبانی می کند و نیز کسب ها را حلال و ظلم ها را ردّ و زمین را آباد و از دشمنان انتقام می گیرد و امور را در طریق مستقیم خود قرار می دهد...».
5 - قوام شریعت به امر به معروف و نهی از منکر
ابن شعبه حرانی از امام حسین علیه السلام نقل کرده که فرمود: «... بدأ اللَّه بالأمر بالمعروف والنهی عن المنکر فریضه منه، لعلمه بانّها اذا ادّیت واقیمت استقامت الفرائض کلّها هینها وصعبها وذلک انّ الأمر بالمعروف والنهی عن المنکر دعاء الی الاسلام...»؛(1) «... خداوند به امر به معروف و نهی از منکر در جایگاه فریضه ای از ناحیه خود شروع کرد؛ زیرا می دانست که اگر این دو فریضه ادا گشته و برپا شود، تمام فرایض دیگر چه آسان یا سخت برپا خواهد شد، و این بدان جهت است که امر به معروف و نهی از منکر دعوت به اسلام است».
از امام علی علیه السلام نقل شده که فرمود: «غایه الدین الأمر بالمعروف والنهی عن المنکر واقامه الحدود»؛(2) «هدف دین امر به معروف و نهی از منکر و برپا شدن حدود الهی است».
و نیز فرمود: «قوام الشریعه الأمر بالمعروف والنهی عن المنکر واقامه