- سخن ناشر 1
- پیشگفتار 3
- ضرورت توجه به امر به معروف و نهی از منکر 5
- معنای لغوی معروف و منکر 10
- معنای اصطلاحی معروف و منکر 11
- اقسام امر به معروف و نهی از منکر 12
- تأکید قرآن بر امر به معروف و نهی از منکر 13
- روایات و تشویق به امر به معروف و نهی از منکر 18
- آثار و برکات امر به معروف و نهی از منکر 21
- عواقت و آثار ترک امر به معروف و نهی از منکر 27
- شرایط امر به معروف و نهی از منکر 33
- روش های امر به معروف و نهی از منکر 39
- 1 - استفاده از اسلوب صحیح و غیر حساسیت زا 39
- اشاره 39
- 2 - استفاده از داستان 41
- 3 - استفاده از ضرب المثل 41
- 4 - مخاطب را به فکر واداشتن 42
- 6 - شجاعت در گفتار 43
- 5 - استفاده از گفتگو 43
- 9 - مدارا کردن با مردم 44
- 7 - از خود گذشتگی 44
- 8 - خوشرویی 44
- 10 - نیکی و نیکوکاری 45
- 11 - صبور بودن 45
- 12 - حفظ خونسردی هنگام اهانت 45
- 13 - همگانی شدن 46
- 14 - نوید دنیایی دادن 47
- 15 - تشکیل مرکزی برای امر به معروف و نهی از منکر 48
- 16 - از بشارت شروع کردن 48
- 17 - شروع به ترساندن در صورتی که گناه خطیر است 49
- 18 - استفاده از کلمات عاطفی 49
- 20 - از کارهای زشت آنان ترشرو نشدن 50
- 19 - زیاد امر به معروف و نهی از منکر کردن 50
- 21 - فرزند و نزدیکان خود را نیز نصیحت کردن 50
- 25 - در کلمات خود خدا را شاهد گرفتن 51
- 24 - امر به تعقل نمودن 51
- 23 - باید حرکت نمود 51
- 22 - هنگام نصیحت فرزند از کلمات خاص عاطفی استفاده کردن 51
- 26 - اعلام تبرّی از کردار زشت نمودن 51
- 28 - مخاطب را امیدوار کند 52
- 27 - با نپذیرفتن نصیحتش به خدا توکل کردن 52
- 29 - ترساندن از عذاب 52
- 31 - به برتری علم خود بر مخاطب اشاره کند 53
- 30 - بزرگی فرد مانع نصیحت کردن او نمی شود 53
- 32 - با نزدیکان از راه دلسوزی وارد شود 53
- 35 - از نزدیکان شروع شود 54
- 34 - علت کناره گیری را بیان کند 54
- 33 - موضع خود را بعد از نپذیرفتن دعوت جدا کند 54
- 37 - بعد از آگاهی مخاطب، سخن خود را ادامه دهد 55
- 36 - به مظاهر فساد با دید استهزا نگریسته شود 55
- 40 - اشاره به نعمت های خدادادی کند 56
- 41 - اشاره به اصلاح گری خود کند 56
- 39 - اشاره به خیرخواهی خود کند 56
- 38 - به انحراف های عقیدتی و عملی هر دو اشاره شود 56
- 42 - با ظهور استکبار سخن خود را قطع کند 57
- مراتب نهی از منکر 58
- وجوب کفایی امر به معروف و نهی از منکر 64
- امر به معروف و نهی از منکر عملی 65
- کسانی که امر به فحشاء و نهی از معروف می کنند 66
- چه کنیم که از اهل معروف باشیم 66
- راهکار دوری از فحشا و منکرها 67
- چند فتوا از امام خمینی رحمه الله 68
- شبهه اوّل 72
- اشاره 72
- پاسخ به شبهات 72
- شبهه دوم 76
- شبهه سوم 78
- شبهه چهارم 79
- شبهه پنجم 80
- منابع و مآخذ 84
ص:61
1- 139. سوره هود، آیه 42.
2- 140. سوره هود، آیه 50.
3- 141. سوره هود، آیه 51.
4- 142. سوره هود، آیه 54.
خود فرمود: «...وَاشْهَدُوا أَنِّی بَرِی ءٌ مِمّا تُشْرِکُونَ»؛(1) «...و شما هم گواهی دهید که من (از این پس) از خدایانی که غیر خدای یکتا به شرک می پرستید، بیزارم».
27 - با نپذیرفتن نصیحتش به خدا توکل کردن
خداوند متعال از قول حضرت هودعلیه السلام نقل کرده که فرمود: «إِنِّی تَوَکَّلْتُ عَلَی اللَّهِ رَبِّی وَرَبِّکُم...»؛(2) «من بر خدا که پروردگار من و شما است توکّل کرده ام...».
28 - مخاطب را امیدوار کند
خداوند متعال از قول حضرت صالح علیه السلام می فرماید: «... ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّی قَرِیبٌ مُجِیبٌ»؛(3) «از او آمرزش طلبید، سپس به درگاه او (پناه برید و از گناهانِ خود) توبه کنید؛ البته پروردگار من (به همه نزدیک است و دعاها(ی خلق را می شنود و) اجابت می کند».
و از قول حضرت نوح علیه السلام می فرماید: «اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ إِنَّهُ کانَ غَفّاراً»؛(4) «از (درگاه) پروردگار خود آمرزش طلبید که او بسیار (خدای) آمرزنده است».
29 - ترساندن از عذاب
خداوند متعال درباره خطاب حضرت صالح علیه السلام به قوم خود