مدینه فاضله در پرتو امر به معروف و نهی از منکر صفحه 53

ص:62

1- 143. سوره هود، آیه 54.

2- 144. سوره هود، آیه 56.

3- 145. سوره هود، آیه 61.

4- 146. سوره نوح، آیه 10.

می فرماید: «وَیا قَوْمِ هذِهِ ناقَهُ اللَّهِ لَکُمْ آیَهً فَذَرُوها تَأْکُلْ فِی أَرْضِ اللَّهِ وَلَا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذَابٌ قَرِیبٌ»؛(1) «(صالح گفت:) ای قومِ من! این ناقه (آیت) خدا است و نشانه ای برای (اتمام حجّت الهی بر) شما است؛ او را (به حال خود آزاد) بگذارید تا در زمین خدا چرا کند و قصد آزار او مکنید که به زودی عذاب خدا شما را خواهد گرفت».

30 - بزرگی فرد مانع نصیحت کردن او نمی شود

خداوند متعال درباره حضرت ابراهیم علیه السلام می فرماید: «وَاذْکُرْ فِی الْکِتابِ إِبْرَاهِیمَ إِنَّهُ کانَ صِدِّیقاً نَّبِیّاً * إِذْ قالَ لِأَبِیهِ یأَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ ما لَا یَسْمَعُ وَلَا یُبْصِرُ وَلَا یُغْنِی عَنکَ شَیْاً»؛(2) «و در این کتاب، ابراهیم را یاد کن که او پیغمبری راستگو بود. هنگامی که با پدر خود گفت: ای پدر! چرا چیزی را که نه می شنود و نه می بیند و هیچ حاجتی از تو برنمی آورد، پرستش می کنی؟».

31 - به برتری علم خود بر مخاطب اشاره کند

حضرت ابراهیم علیه السلام به عموی خود می فرماید: «یأَبَتِ إِنِّی قَدْ جَآءَنِی مِنَ الْعِلْمِ ما لَمْ یَأْتِکَ فَاتَّبِعْنِی أَهْدِکَ صِرَاطاً سَوِیّاً»؛(3) «ای پدر! مرا علمی آموخته اند که به تو نداده اند؛ پس مرا پیروی کن تا تو رابه راه راست هدایت کنم!».

32 - با نزدیکان از راه دلسوزی وارد شود

حضرت ابراهیم علیه السلام به عموی خود فرمود: «یاأَبَتِ إِنِّی أَخافُ أَن