- سخن ناشر 1
- پیشگفتار 3
- ضرورت توجه به امر به معروف و نهی از منکر 5
- معنای لغوی معروف و منکر 10
- معنای اصطلاحی معروف و منکر 11
- اقسام امر به معروف و نهی از منکر 12
- تأکید قرآن بر امر به معروف و نهی از منکر 13
- روایات و تشویق به امر به معروف و نهی از منکر 18
- آثار و برکات امر به معروف و نهی از منکر 21
- عواقت و آثار ترک امر به معروف و نهی از منکر 27
- شرایط امر به معروف و نهی از منکر 33
- روش های امر به معروف و نهی از منکر 39
- 1 - استفاده از اسلوب صحیح و غیر حساسیت زا 39
- اشاره 39
- 2 - استفاده از داستان 41
- 3 - استفاده از ضرب المثل 41
- 4 - مخاطب را به فکر واداشتن 42
- 6 - شجاعت در گفتار 43
- 5 - استفاده از گفتگو 43
- 9 - مدارا کردن با مردم 44
- 7 - از خود گذشتگی 44
- 8 - خوشرویی 44
- 10 - نیکی و نیکوکاری 45
- 11 - صبور بودن 45
- 12 - حفظ خونسردی هنگام اهانت 45
- 13 - همگانی شدن 46
- 14 - نوید دنیایی دادن 47
- 16 - از بشارت شروع کردن 48
- 15 - تشکیل مرکزی برای امر به معروف و نهی از منکر 48
- 17 - شروع به ترساندن در صورتی که گناه خطیر است 49
- 18 - استفاده از کلمات عاطفی 49
- 19 - زیاد امر به معروف و نهی از منکر کردن 50
- 21 - فرزند و نزدیکان خود را نیز نصیحت کردن 50
- 20 - از کارهای زشت آنان ترشرو نشدن 50
- 26 - اعلام تبرّی از کردار زشت نمودن 51
- 25 - در کلمات خود خدا را شاهد گرفتن 51
- 24 - امر به تعقل نمودن 51
- 23 - باید حرکت نمود 51
- 22 - هنگام نصیحت فرزند از کلمات خاص عاطفی استفاده کردن 51
- 29 - ترساندن از عذاب 52
- 28 - مخاطب را امیدوار کند 52
- 27 - با نپذیرفتن نصیحتش به خدا توکل کردن 52
- 31 - به برتری علم خود بر مخاطب اشاره کند 53
- 30 - بزرگی فرد مانع نصیحت کردن او نمی شود 53
- 32 - با نزدیکان از راه دلسوزی وارد شود 53
- 35 - از نزدیکان شروع شود 54
- 33 - موضع خود را بعد از نپذیرفتن دعوت جدا کند 54
- 34 - علت کناره گیری را بیان کند 54
- 37 - بعد از آگاهی مخاطب، سخن خود را ادامه دهد 55
- 36 - به مظاهر فساد با دید استهزا نگریسته شود 55
- 40 - اشاره به نعمت های خدادادی کند 56
- 41 - اشاره به اصلاح گری خود کند 56
- 39 - اشاره به خیرخواهی خود کند 56
- 38 - به انحراف های عقیدتی و عملی هر دو اشاره شود 56
- 42 - با ظهور استکبار سخن خود را قطع کند 57
- مراتب نهی از منکر 58
- وجوب کفایی امر به معروف و نهی از منکر 64
- امر به معروف و نهی از منکر عملی 65
- کسانی که امر به فحشاء و نهی از معروف می کنند 66
- چه کنیم که از اهل معروف باشیم 66
- راهکار دوری از فحشا و منکرها 67
- چند فتوا از امام خمینی رحمه الله 68
- اشاره 72
- شبهه اوّل 72
- پاسخ به شبهات 72
- شبهه دوم 76
- شبهه سوم 78
- شبهه چهارم 79
- شبهه پنجم 80
- منابع و مآخذ 84
ص:65
1- 154. سوره انبیاء، آیه 52.
2- 155. سوره انبیاء، آیه 52.
3- 156. سوره انبیاء، آیه 64 - 67.
38 - به انحراف های عقیدتی و عملی هر دو اشاره شود
خداوند متعال می فرماید: «وَإِلَی مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْباً قالَ یاقَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُم مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ وَلَا تَنقُصُوا الْمِکْیالَ وَالْمِیزَانَ...»؛(1) «و ما به سوی (اهل) مدین برادرشان شعیب را (به رسالت) فرستادیم (آن رسول) گفت: ای قومِ من! خدای یکتا را که جز او خدایی برای شما نیست، پرستش کنید و در کیل و وزن کم مکنید...».
39 - اشاره به خیرخواهی خود کند
خداوند متعال از قول حضرت شعیب علیه السلام می فرماید که به قوم خود گفت: «...إِنِّی أَرَاکُم بِخَیْرٍ وَإِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذَابَ یَوْمٍ مُحِیطٍ»؛(2) «...من شما را در(خیر و)نعمت می بینم واز روزی که عذابش شما را فراگیرد،بر شما می ترسم».
40 - اشاره به نعمت های خدادادی کند
حضرت شعیب علیه السلام به قوم خود فرمود: «...وَاذْکُرُوا إِذْ کُنتُمْ قَلِیلاً فَکَثَّرَکُمْ...»؛(3) «...و (ای مسلمین! شما هم) به یاد آورید زمانی را که عدّه قلیلی بودید (و دشمنان بسیار، خدا) بر عدّه شما افزود...».