- سخن ناشر 1
- پیشگفتار 3
- ضرورت توجه به امر به معروف و نهی از منکر 5
- معنای لغوی معروف و منکر 10
- معنای اصطلاحی معروف و منکر 11
- اقسام امر به معروف و نهی از منکر 12
- تأکید قرآن بر امر به معروف و نهی از منکر 13
- روایات و تشویق به امر به معروف و نهی از منکر 18
- آثار و برکات امر به معروف و نهی از منکر 21
- عواقت و آثار ترک امر به معروف و نهی از منکر 27
- شرایط امر به معروف و نهی از منکر 33
- روش های امر به معروف و نهی از منکر 39
- 1 - استفاده از اسلوب صحیح و غیر حساسیت زا 39
- اشاره 39
- 2 - استفاده از داستان 41
- 3 - استفاده از ضرب المثل 41
- 4 - مخاطب را به فکر واداشتن 42
- 6 - شجاعت در گفتار 43
- 5 - استفاده از گفتگو 43
- 9 - مدارا کردن با مردم 44
- 8 - خوشرویی 44
- 7 - از خود گذشتگی 44
- 10 - نیکی و نیکوکاری 45
- 11 - صبور بودن 45
- 12 - حفظ خونسردی هنگام اهانت 45
- 13 - همگانی شدن 46
- 14 - نوید دنیایی دادن 47
- 15 - تشکیل مرکزی برای امر به معروف و نهی از منکر 48
- 16 - از بشارت شروع کردن 48
- 17 - شروع به ترساندن در صورتی که گناه خطیر است 49
- 18 - استفاده از کلمات عاطفی 49
- 20 - از کارهای زشت آنان ترشرو نشدن 50
- 21 - فرزند و نزدیکان خود را نیز نصیحت کردن 50
- 19 - زیاد امر به معروف و نهی از منکر کردن 50
- 25 - در کلمات خود خدا را شاهد گرفتن 51
- 24 - امر به تعقل نمودن 51
- 23 - باید حرکت نمود 51
- 22 - هنگام نصیحت فرزند از کلمات خاص عاطفی استفاده کردن 51
- 26 - اعلام تبرّی از کردار زشت نمودن 51
- 28 - مخاطب را امیدوار کند 52
- 27 - با نپذیرفتن نصیحتش به خدا توکل کردن 52
- 29 - ترساندن از عذاب 52
- 31 - به برتری علم خود بر مخاطب اشاره کند 53
- 32 - با نزدیکان از راه دلسوزی وارد شود 53
- 30 - بزرگی فرد مانع نصیحت کردن او نمی شود 53
- 35 - از نزدیکان شروع شود 54
- 34 - علت کناره گیری را بیان کند 54
- 33 - موضع خود را بعد از نپذیرفتن دعوت جدا کند 54
- 37 - بعد از آگاهی مخاطب، سخن خود را ادامه دهد 55
- 36 - به مظاهر فساد با دید استهزا نگریسته شود 55
- 41 - اشاره به اصلاح گری خود کند 56
- 40 - اشاره به نعمت های خدادادی کند 56
- 39 - اشاره به خیرخواهی خود کند 56
- 38 - به انحراف های عقیدتی و عملی هر دو اشاره شود 56
- 42 - با ظهور استکبار سخن خود را قطع کند 57
- مراتب نهی از منکر 58
- وجوب کفایی امر به معروف و نهی از منکر 64
- امر به معروف و نهی از منکر عملی 65
- کسانی که امر به فحشاء و نهی از معروف می کنند 66
- چه کنیم که از اهل معروف باشیم 66
- راهکار دوری از فحشا و منکرها 67
- چند فتوا از امام خمینی رحمه الله 68
- شبهه اوّل 72
- اشاره 72
- پاسخ به شبهات 72
- شبهه دوم 76
- شبهه سوم 78
- شبهه چهارم 79
- شبهه پنجم 80
- منابع و مآخذ 84
ص:92
می گوید احتمال، نه معنایش این است که برو در خانه ات بنشین، بعد بگو من احتمال اثر می دهم، احتمال اثر نمی دهم. اینکه پاکی و نجسی نیست، در این مورد باید بروی کوشش کنی، حداکثر تحقیق را بکنی تا ببینی و بفهمی که آیا به نتیجه می رسی یا نمی رسی. کسی که بی اطلاع است و دنبال تحقیق هم نمی رود تا بفهمد از این امر به معروف و نهی از منکرش به نتیجه می رسد یا نمی رسد، چنین عذری را ندارد. یا آن دیگری می گوید: آقا! من که قدرت ندارم. اسلام هم می گوید بسیار خوب، ولی برو قدرت را به دست بیاور. این، شرط وجود است نه شرط وجوب؛ یعنی گفته اند تا ناتوانی دست به کاری نزن که به نتیجه نمی رسی، ولی برو توانایی را به دست آور تا بتوانی به نتیجه برسی».(1)