- تقديم به 1
- متن تأئيديه حضرت آيةاللّه محمد يزدي 2
- متن تائيديه حضرت آيةاللّه مرتضي مقتدايي 3
- متنتأييديه حضرت آيةاللّهسيدعلياصغردستغيبنماينده محترمخبرگانرهبريدراستانفارس 4
- مقدمه ناشر 5
- مقـدمـه مـؤلـف 7
- فصل اوّل:امـرهاي خـدا 10
- اوامر تشريع شده در اول خلقت انسان 11
- 1 ـ امر به واجب بودن لباس ظاهري و باطني و مباح بودن زينت 11
- 2 ـ امـــر بــه زينـــت نيكــو براي نمـــاز 13
- 3 ـ مجوز الهي خوردن و نوشيدن و تحريـم اسراف 14
- 4 ـ امر به استفاده از زينتهاي الهي 15
- 5 ـ امر به استفاده از رزقهاي پاكيزه الهي 16
- 6 ـ امــر به قســط و عبــادت خالصانــه 18
- قسمت دوم : تكاليـــف و احكـام فرعــي ديــن 21
- تكاليـــف و احكـام فرعــي ديــن 21
- 1 ـ امــر بــه اخــلاص در پـرستــــش 22
- 2 ـ امر به احسان والدين 23
- 3 ـ امر بـه واجب بودن احترام پدر و مادر 23
- 4 ـ امر به تواضع نسبت به والدين و دعا در حقآنان 24
- 5 ـ امر به اداي حقوق واجب و نهي از اسراف و تبذير 26
- 6 ـ امر به ملاطفت و بيان نرم با ارحام و فقيران فاميل 27
- 7 ـ امر به صحت عمل در خريد و فروش 28
- امر به انجام عبادات و اجراي احكام 29
- قسمــت سوم: سايــر اوامــر الهي 29
- امـر به جهاد خالص: رعايــت حق جهــاد 30
- امــر به توبـه نصـوح 31
- امر به انجام واجبات عبادي و مالي و اعتصام به خدا 31
- امر به استفاده از تمام خوردنيهاي حلال و طيّب روي زمين 32
- هشدار از خطوات شيطان در رزقهاي طيّب 33
- نواهي تشريع شده در اول خلقت انسان 36
- فصل دوّم:نهيهاي خـدا 36
- 1 ـ نهي از فريب شيطان 36
- 2 ـ نهي از فحشــاء 39
- تحريمهاي الهي در اول خلقت انسان 40
- محـرمات مشترك در همه اديان 41
- تكاليـــف و احكام فرعــي ديـن 47
- قسمت دوم: تكاليـــف و احكام فرعــي ديـن 47
- 1 ـ نـهـي از افـراط و تـفـريط در انفـاق 47
- 2 ـ نهي شديداز فرزندكشي بخاطر ترساز فقر و خواري 48
- 3 ـ نهي شديــد از نزديك شدن بـــه عمـل زشـــت زنـا 49
- 4 ـ نـهـــي از قـتـــــل نـفـــــس 50
- 5 ـ نهي از تجاوز بـه مـال يـتيـم 51
- 6 ـ نهي از متابعت بدون علم 52
- 7 ـ نهي از تكبر و خوشحالي زياد بـراي باطل 53
- قـسمـت ســوم: ســـايــــر نـواهـي الــهـي 55
- نهـي از دشنـام دادن به مقـدسـات ديني ديگران 55
- نهي شديد از اشاعه فحشا 56
- نهي شديد از افترا زدن به زنان شوهردار عفيف مؤمن غافل 57
- نهـــي از كــم فروشي و فساد در معــامــلات 58
- نهــي از تصـرف بـاطــل در امــوال 60
- نهـــي از رشوه دادن و رشـوه گرفتن 61
- نهي از باب كردن حلال و حرام بدون وحي 62
- نهيشديدازحرامكردنحلالخدا 63
- بدعت رهبانيت مسيحي 66
- شرط جهالــت در ارتكــاب محرمات 68
- فصل سوّم:تحريمهاي الهـي 70
- قُــلْ فيْهِمــآ اِثْــمٌ كَبيرٌ 71
- تحريم چهـار مرحلهاي شراب 72
- تحـريم قطعي شراب 73
- ترتيب آيات تحريم تدريجي شراب و شرابخواري 74
- روايـــات وارده در تـحـريـم شــراب 76
- شرح آخرين حكـم تحريم شراب، قمار، انصاب و ازلام 78
- دستور نهايي منع كامل شرابخواري 86
- تكليف شرابخواريهاي قبل از تحريم 88
- زمان تحريــم شــراب 90
- تحريــم شـــراب در همـــه اديـــان 91
- روايات مربوط به تحريم شراب و قمار 92
- تـحـــريــم زنـــا 93
- گفتاري پيرامون حرمت زنا 94
- روايــات وارده در شنــاعـت زنــا 98
- تشريــــع تحريــــم ربــا 99
- تحريم ربا و ربا خواري در قرآن 99
- تشديد تحريم ربا 100
- تقـابـل ربـا بـا انفـاق و صـدقـه 103
- عبرت تاريخ درباره تسلط رباخواران و دوستي با دشمنان اسلام 104
- شديدترين لحن خدا عليه ربا خواران 104
- مخبّط شدن ربا خواران بوسيله مَسِّ شيطان 105
- وضع مغزي و تفكرات انسان مخبّط 106
- توجيه مغز مخبّط رباخوار درباره همساني تجارت و ربا 108
- وَ اَحَـلَّ اللّـهُ الْبَيْـعَ وَ حَـرَّمَ الـرِّبـا! 109
- تكليف گناه رباخواري و همه گناهان قبل از توبـه 110
- افزايش مال بوسيله صدقات و نقصان آن بوسيله ربا 111
- از طلب ربا آنچه نزد بدهكاران مانده صرفنظر كنيد! 115
- اگـر ربـاخـواري را بـس نكنيـد به خـدا و رسـولش اعـلان جنـگ دادهايــد! 116
- دستور تمديد زمان بازپرداخت قرض فقرا تا زمان تمكن آنها 117
- اثبات مالكيت رباخوار بعد از توبه بر اصل مال، بدون بهره 117
- روايات وارده در زمينه رباخواري 118
- خوردنيهاي حلال و حرام 119
- حلّيّــت تمـــام رزقهـــاي پـاكيــــزه خــدا 119
- مجـوز خوردن گوشت چارپايان بزرگسال و خردسال 120
- تحريـم خوردنيهـاي چهارگانه 121
- مــوارد استثنــا در غذاهــا و تحريـــم آنهـا 121
- شرايط اضطرار، و مجوز استفاده محدود از غذاهاي حرام 122
- برداشته شدن حكم حرمت، به عنوان حكم ثانوي 123
- حلال شدن غذاي اهل كتاب و شرايط و دلايل آن 125
- گوشتهاي حلال و حرام، و شرايط حرام شدن گوشت 127
- حرمتخونوسهنوعگوشت،انواعمرداروكشتار حرام (309) 129
- گوشت ميتــه، و شرايــط مردار شـدن حيوان 130
- حرامشدن گوشت بهدليل ذبح در روي نُصُب و تقسيم باازلام 132
- روايـــات وارده در زمينـــه انـــواع گــوشتهـاي حـرام 133
- ضابطه عام حلال بودن طيّبات و پاكيزهها 134
- ضوابط و شرايط خاص براي حلالشدن گوشت شكار 135
- روايتي درباره شكار با سگ و ساير شكاريها 136
- ذبــح شرعـــي، و شرايـــط آن 137
- فلسفه قوانين الهي در مورد ذبح حيوان و خوردن گوشت 140
- روايات وارده در زمينه ذبح چهارپايان 140
- عواملطبيعي و فكري مؤثر در تغذيه انسانها از گوشت 140
- عقـائد امتها در مورد خوردن گوشت 141
- تقابل ذبح و عاطفه، و فلسفه تجويز ذبح در قانون الهي 143
- تفسيري از امام صادق عليهالسلام در فلسفه محرمات الهي 146
- چرا اسلام حلّيّت گوشت را مبني بر تذكيه كرده؟ 146
- نفي احكام ساختگي زمان جاهليت درباره حيوانات (359) 148
- جواز خوردن ميوه و زرع 149
- ميــــــــــوه و زرع 149
- دادن حق فقرا در زمان برداشت محصول 150
- مجـوز خوردن ميـوهها 150
- روايات وارده در زمينه حق فقرا در ميوه و زرع 151
و اما رحمت در خداي تعالي معنايش افاضه خير بر مستحق خير است، آن هم به مقداري كه استحقاق آنرا دارد، و به همين جهت بسا ميشود كه عذاب را رحمت خدا و به عكس، رحمت او را عذاب تشخيص ميدهيم - همچنانكه تشريع حكم تذكيه حيوانات را براي حيوانات عذاب ميپنداريم - پس اين فكر را بايد از مغز بيرون كرد كه احكام الهي بايد بر طبق تشخيص ماكه ناشي از عواطف كاذب بشري است، بوده باشد، و مصالح تـدبيـر در عـالـم تشـريع را به خاطر اينگونه امور باطل ساخته، و يا در اينكه شرايعش را مطــابق بـا واقعيــات تشريــع كرده باشــد مسامحه كند.
(352) امرها ، نهيها و تحريمهاي خدا
چرا اسلام حلّيّت گوشت را مبني بر تذكيه كرده؟
خلقت بشر طوري است كه هم مجهز به جهاز گياه خواري است، و هم جهاز گوشتخواري، و فطرت و خلقت گوشتخواري را براي انسان جايز ميداند، و بدنبال اين حكم فطرت، اسلام هم كه شرايعش مطابق با فطرت است خوردن گوشت را جايز دانسته، ليكن اين سؤال پيش ميآيد كه چرا اسلام به خوردن گوشت حيواناتي كه خودشان ميميرند اكتفا نكرد، با اينكه اگر اكتفا كرده بود مسلمين هم گوشت ميخوردند، و هم كارد بدست نميگرفتند، و با كمال بي رحمي حيواني را سر نميبريدند، در نتيجه عواطف و رحمتشان جريحه دار نميشد؟ جواب اين سؤال از بياناتي كه در فصل دوم گذشت روشن گرديد، چون در آنجا گفتيم رحمت به معناي
چرا اسلام حلّيّت گوشت را مبني بر تذكيه كرده؟ (353)
رقّت قلب واجب الاتّباع نيست، و عقل پيروي آن را لازم نميداند، بلكه پيروي از آن را باعث ابطال بسياري از احكام حقوقي و جزايي ميداند، و خواننده عزيز توجه فرمود كه اسلام در عين اينكه احكامش را تابع مصالح و مفاسد واقعي قرار داده، نه تابع عواطف، مع ذلك در بكار بردن رحمت به آن مقدار كه ممكن ومعقول بوده از هيچ كوششي فروگذار نكرده، هم مصالح واقعي را احراز نموده، و هم ملكه رحمت را در بيــن نوع بشر حفــظ كـرده است.
علاوه بر اينكه همه ميدانيم بيشتر گاو و گوسفند وشتراني كه ميميرند علت مرگشان بيماريهايي است كه اگر گوشت آنها خورده شود انسانها هم به همان بيماريها مبتــلا ميگردنــد، و مزاج آنان تبــاه و بدنها متضــرر ميشود، و اين خود خلاف رحمــت است، و اگــر بشــر را محكــوم ميكرد به اينكه تنها از گوشت حيواني
(354) امرها ، نهيها و تحريمهاي خدا
بخــورد كه مثلاً از كــوه پرت شده، آنوقت ميبايستي همــه افراد بشر دور دنيا بچرخند ببينند كجا حيواني از كوه پرت شده اســت، و اين بــراي بشــر حكمـي حرجي و خــلاف رحمــت است.