امرها و نهیها و تحریم‌های خدا از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 147

در تفسيـر عيـاشـي، از محمـد بـن عبـداللّه از بعضي اصحابش روايت كرده كه گفت: بـه امـام صـادق عليه‌السلام عـرضـه داشتـم: فـدايـت شوم، چرا خداي تعالي مردار و خـون و گـوشـت خـوك را تحـريـم كـرد؟ فـرمود:

خداي تبارك و تعالي اگر اينها را بر بندگانش تحريم و غير اينها را حلال كرده، از اين بابت نبوده كه خودش از محرمات بدش مي‌آمده، و از آنچه حلال كرده خوشش

تفسيري از امام صادق (ع) در فلسفه محرمات الهي (355)

مي‌آمده، بلكه خداي تعالي كه خلايق را پديد آورده مي‌داند چه چيزهايي براي ساختمان بدن آنان سودمند، و مايه قوام بدن آنان است، آنها را حلال و مباح كرده، تا به فضل و كرم خود مصالح آنان را تأمين كرده باشد، و نيز مي‌داند چه چيزهايي براي ساختمان بدن آنان مضر است ايشان را از استعمال آن نهي كرده، و آن چيزها را بر آنان تحريم نموده، مگر در صورت اضطرار، يعني در مواردي كه ضرر استعمال نكردن محرمات بيش از ضرر استعمال آنها است، آن را حلال كرده، تا شخص مضطر به مقدار رفع اضطـرارش و نـه بيشتـر از آن استفــاده كنــد.

امام سپس فرمود: و اما ميته بدين جهت تحريم شده كه احدي از آن نخورد، و نزديكش نشود، مگر آنكه بدنش ضعيف و جسمش لاغر، و مغز استخوانش سست و نسلــش قطــع مي‌شــود، و كســي كه مــردار مي‌خورد جز به مرگ ناگهاني نمي‌ميرد.

(356) امرها ، نهي‌ها و تحريم‌هاي خدا

و اما خوردن خون، انسانها را چون سگ، درنده و قسي القلب مي‌سازد و رأفت و رحمت را كم مي‌كند، تا جايي كه كشتن فرزند و پدر و مادر از او احتمال مي‌رود، و دوست و همنشين او نيز از خطر او ايمن نيست.

و اما حرمت گوشت خوك بدان جهت است كه خداي تعالي در ادوار گذشته مردمي را به جرم گناهاني به صورت حيواناتي چون خوك و ميمون و خرس و ساير مسوخات مسخ كرد، و آنگاه خوردن گوشت اين‌گونه حيوانات را تحريم نمود، تا مردم آن را جزء غـذاها و خـوردني‌هاي خود نشمارند، و عقوبت گناهي را كه باعث مسخ انسان‌هايي به صورت آن حيوان شد كوچك نشمارند.

و اما حرمت شراب به خاطر اثري است كه شراب دارد، و فسادي كه در عقل و در اعضــاي بــدن مي‌گــذارد، آنگــاه فرمود:، دائم الخمر مانند كسي است كه بت

تفسيري از امام صادق (ع) در فلسفه محرمات الهي (357)