امرها و نهیها و تحریم‌های خدا از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 26

«...فَاِنَّهُ كانَ لِلاَْوّبينَ غَفُورا» اگر شما صالح باشيد و خداوند هم اين صلاح را در روح شما ببيند و شما در يك لغزش كه نسبت به والدين خود مرتكب شديد به سوي خدا بازگشت كرده و توبه نموديد، خداوند شما را مي‌آمرزد، براي اينكه او همــواره درباره اوّابيــن (بازگشــت كنندگــان) غفور و بخشنده بـوده است.

تكاليف و احكام فرعي دين (57)

5 ـ امر به اداي حقوق واجب و نهي از اسراف و تبذير

«وَ اتِ ذَا الْقُرْبــي حَقَّـــهُ وَالْمِسْكيـــنَ وَ ابْــنَ السَّبيــلِ وَ لاتُبَـذِّرْ تَبْذيرا،»

«حق خويشاوند و مسكين و راه‌مانــده را بده و اســراف و زيــاده‌روي هم مكن!» (26/اسراء)

«اِنَّ الْمُبَذِّرينَ كانُوا اِخْوانَ الشَّياطينِ وَ كــانَ الشَّيْطــانُ لِــرَبِّــه كَفُــورا»

«چــه اسرافكاران برادران شيطانهاينــد، و شيطان كفــران پروردگار خود كرد.» (27/اسراء)

انفاق به ذي‌القربي و مسكينان و در راه‌ماندگان از احكامي است كه قبل از هجــرت

(58) امرها ، نهي‌ها و تحريم‌هاي خدا

واجب شــده است. و جملــه «اِنَّ الْمُبَذِّريــنَ كانُــوا اِخْوانَ الشَّياطينِ...» تعليلي است بر نهي از تبذير و معنايش اين است كه اسراف مكن زيرا كه اگر اسراف كنــي از مبذرين ـ كــه بــرادران شيطـاننـد ـ خـواهـي شـــد.