امرها و نهیها و تحریم‌های خدا از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 65

اولاً: مــراد از تحريــم طيّبــات، الــزام و التــزام بــه تـــــرك حـــلالهــا اســـت،

نهي شديد از حرام كردن حلال خدا (143)

ثانيا: مــراد از حلال به قرينه مقابله با حرمت بطور عموم هر چيزي است كه در قبــال حرمـت باشد ، پس هم مباحات و هم مستحبات و هم واجبات را شامل مي‌شــود،

ثالثا:مراد از اعتداء در جمله ولا تعتدوا همان تجاوز بر خداي سبحان است نسبت به سلطنت تشريعيش، يا اينكه مراد تعدي از حدود اوست به كناره‌گيري از اطاعت و تسليم او و تحريم حلالهاي او، چنان كه در ذيل آيه طلاق مي‌فرمايد:«تِلْكَ حُدُودُاللّهِ‌فَلا تَعْتَدُوها وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللّهِ‌فَاُولئِكَ هُمُ الظّالِمُونَ» (229 / بقره) و نيز در ذيل آيه ارث مي‌فرمايد: «تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ وَ مَنْ يُطِعِ اللّهَ وَ رَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الاَْنْهارُ خالِدينَ فيها وَ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظيمُ وَ مَنْ يَعْصِ اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نارا خالِدا فيها وَ لَهُ عَذابٌ مُهينٌ» (13 / نساء)

و اين آيات همان‌طوري كه ملاحظه مي‌كنيد اطاعت خدا و رسول را از روي استقامت

(144) امرها ، نهي‌ها و تحريم‌هاي خدا

والتزام به آنچه تشريع فرموده، ممدوح دانسته، و بر عكس خروج از مقام تسليم و رضا و التزام و انقياد را از راه تعدي و تجاوز نسبت به حدود خدا مذموم دانسته، و مرتكبش را سزاوار عقاب معرفي نموده است، بنابراين محصّل مفاد آيه مورد بحث نهي است از تحريم محلّلات، يعني از اينكه كسي از استفاده از آنچه خدايش حلال كرده اجتناب و از نزديكي به آن امتناع ورزد، چون اين امتناع با ايمان به خدا و آيات او مناقض است، و با اين نمي‌سازد كه محلّلات چيزهايي هستند كه فطرت بشر آنرا طيّب مي‌داند، و هيچگونه پليدي در آنها نيست تا از آن جهت از آنها اجتناب شود، و اجتناب بي جهت تجاوز است، و خــداونـد متجــاوزين را دوسـت نمـي‌دارد: «وَ لا تَعْتَدُوا اِنَّ اللّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدينَ... .»

«وَ كُلُوا مِمّا رَزَقَكُمُ اللّهُ حَللاً طـَيِّبا...» چون جاي اين بود كه كسي خيال كند بهرمندي از نعمت‌هاي خدا زياده از حد ضرورت جايز نباشد و اين آيه در چنين مقامي مي‌فرمايد:

نهي شديد از حرام كردن حلال خدا (145)

بخوريد از چيزهايي كه خدا روزيتان كرده، از ايــن رو كلمـــه بخـوريـد دلالـت بـر وجــــوب نـــدارد، تنـها جـــواز را مـي‌رســاند.