دو فرمان الهی برای امت برتر : گفتاری فشرده و جامع پیرامون امر به معروف و نهی از منکر صفحه 111

إنَّ مِن أعظَمِ النَّاسِ حَسرَهً یَومَ القِیامَهِ مَن وَصَفَ عَدلاً ثُمَّ خَالَفَهُ إلَی غَیرِهِ؛(1)

از کسانی که بیشترین حسرت را در روز قیامت خواهند داشت، کسانی می باشند که حقّ و عدل را بیان کنند امّا خود به غیر آن عمل کنند.

رفع یک شبهه

مطلبی که در این جا نباید فراموش شود این است که کسی فکر نکند اگر احیاناً خود، عامل به معروف و تارکِ منکَر نیست، می تواند این فریضه را ترک کند، بلکه وظیفه دارد هم خودْ عمل به معروف و ترکِ منکَر کند و هم دیگران را امر به معروف و نهی از منکَر نماید، ولی اگر به هر دلیل وظیفه ی اوّل را انجام نداد و خدای ناکرده مرتکبِ گناه شد، وظیفه ی دوم او یعنی امر به معروف و نهی از منکَر از او ساقط نیست؛ زیرا ادلّه ی وجوبِ امر به معروف و نهی از منکَر مقیّد نیست. علاوه آن که در برخی روایات تصریح به اطلاق و عدم تقیید شده است. در