- مقدّمه ی چاپ دوم 1
- مقدّمه ی چاپ اوّل 3
- اشاره 13
- عظمت دو فریضه ی 13
- ضرورت عقلی این دو فریضه 15
- برکات امر به معروف و نهی از منکر 18
- نسبت این دو فریضه با سایر واجبات 20
- واژگون نمودنِ این دو فریضه، علامتِ نفاق 23
- اشاره 25
- امر به معروف و نهی از منکر، 25
- الف. سطح اوّل (عموم مردم) 26
- ب. سطح دوم (نخبگان) 30
- ج. سطح سوم (دولت مردان) 33
- اشاره 35
- واژه هایی که نیازمند تبیین اند 35
- معروف و اقسام و مراتب آن 37
- منکَر و اقسام و مراتب آن 39
- اشاره 41
- شرایطِ چهارگانه ی وجوبِ 41
- اشاره 42
- الف. دو نوع علم و آگاهی، شرطِ امر و نهی است 42
- تفاوتِ دو نوع علم، و حرمتِ تجسّس 48
- نمونه ای از تجسّسِ بی مورد 50
- عدمِ وجوبِ امر به معروف و نهی از منکَر نسبت به مکلّفِ معذور و ارائه ی چند نمونه 53
- لزومِ نهی از منکَر در برخی شبهاتِ موضوعیه 57
- ب. احتمال تأثیر 58
- ج. اصرارِ بر گناه 61
- د. ایمن بودن از ضرر و فساد 62
- لزوم هشیاری در برابر فضاسازی ها 67
- اشاره 69
- مراتبِ امر به معروف و نهی از منکر 69
- اساسِ روشِ اسلام در دعوت به راهِ حقّ و لزوم رعایتِ مدارا 70
- استفاده از برخوردِ تند در مواردِ ضروری 72
- اشاره 72
- الف. انکارِ قلبی، مرتبه ی اوّلِ امر به معروف و نهی از منکر 76
- ب. تذکّر زبانی، مرتبه ی دوم امر به معروف و نهی از منکر 78
- اشاره 78
- کاربردِ روش های متفاوت در امر به معروف و نهی از منکَر 79
- ج. إعمالِ قدرت، مرتبه ی سومِ امر به معروف و نهی از منکَر 83
- اشاره 83
- مواردِ إعمال قدرت در امر به معروف و نهی از منکَر 84
- وظیفه ی حاکمِ اسلامی در جلوگیری از منکَر 88
- اشاره 90
- عللِ عدم اهتمامِ لازم به 90
- عدم آگاهی از اهمّیت و ثمراتِ شیرینِ امر به معروف و نهی از منکَر 91
- عدم آگاهی از پیامدهای ناگوارِ ترکِ امر به معروف و نهی از منکَر 92
- احساسِ ضعف در شخصیّتِ عمومی و دینی 95
- توهّمِ ضرر بر جان و مال 100
- فضای منفی، پرداخته ی معاندان 101
- بیان یکی از بهترین روش های امر به معروف و نهی از منکَر و تبیین کیفیت تأثیر آن 104
- اشاره 104
- الف. راه مثبت 107
- اشاره 109
- ب. راه منفی 109
- رفع یک شبهه 111
نسبت این دو فریضه با سایر واجبات
دو فریضه ی امر به معروف و نهی از منکر هم ردیف و در کنار سایر واجبات نیستند، بلکه نسبت به آن ها از نوعی نظارت و برتری برخوردارند و لذا از حیثی ارزش این دو فریضه با هیچ یک از واجباتِ دیگر، برابری نمی کند، بلکه اساساً قابل مقایسه نیست. از روایاتی که در این باره نقل شده، به خوبی نسبت این دو فریضه با سایر واجبات را می توان فهمید. از جمله، روایت تکان دهنده ای است که مرحوم سیّد رضی;(1) در نهج البلاغه می فرماید از امیرالمؤمنین7 نقل شده است:
«مَا أعمَالُ البِرِّ کلُّهَا و الجِهَادُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ عِندَ الأمرِ بِالمَعرُوفِ و النَّهی عَن المُنکَرِ إلَّا کنَفْثَهٍ فِی بَحرٍ لُجِّیٍّ.»(2)
در این روایتِ شریف، امام علی7 که درِ
1- از دانشمندان بزرگ اسلامی در قرن چهارم است که در سال 395 ه.ق در بغداد متولّد گشته و یکی از مهمّ ترین کارهای او جمع آوری برخی از خطبه ها، نامه ها و سخنان کوتاه امیرالمؤمنین7 با نام نهج البلاغه می باشد.
2- نهجالبلاغهی صبحیصالح، حکمت374، ص542.