دو فرمان الهی برای امت برتر : گفتاری فشرده و جامع پیرامون امر به معروف و نهی از منکر صفحه 60

منکر کند بی تأثیر است و شخصی که مرتکبِ منکر و تارکِ معروف است، ترتیب اثر نمی دهد و اعتنا نمی کند، ولی اگر افرادِ متعدّدی او را امر به معروف و نهی از منکر کنند، مؤثّر واقع می شود. و یا گاهی بعضی از اشخاص از یک بار امر به معروف و نهی از منکر، متنبّه نمی شوند ولی اگر افرادْ مکرّراً در زمان ها و مکان های مختلف، به نوبت و به تدریج او را امر و نهی کنند، تأثیر می پذیرد. در چنین حالاتی به تناسبِ مورد، هرکس باید به وظیفه اش عمل کند؛ مثلاً به طورِ مکرّر، امر و نهی کند یا افرادِ متعدّد به همراه هم یا به طور پراکنده، امر و نهی کنند.

در روایت از امام صادق7 آمده است: سزاوار است برای من که بی گناه را به واسطه ی گنه کار، مؤاخذه کنم و چرا چنین چیز برای من شایسته نباشد:

أنتُم یَبلُغُکُم عَنِ الرَّجُلِ مِنکُمُ القَبِیحُ فَلا تُنکِرُونَ عَلَیهِ و لا تَهجُرُونَهُ و لا تُؤذُونَهُ حَتَّی یَترُکَ؛(1)