دو فرمان الهی برای امت برتر : گفتاری فشرده و جامع پیرامون امر به معروف و نهی از منکر صفحه 85

آیه ی شریفه ی:

(ما عَلَی المُحسِنینَ مِن سَبیلٍ)؛(1)

بر احسان کنندگان، راه مؤاخذه ای نیست.

همه می توانند مانع از ارتکابِ مُنکَر شوند؛ مثلاً ناهی از منکر مانع شود از این که کسی بتواند واردِ مجلسِ حرام گردد یا با پولِ خود معامله ی حرامی را انجام دهد یا ضرری را به مؤمنی وارد آورد؛ امّا وجوبِ چنین انکاری بر غیر حاکم با توجّه به روایتِ معتبر ابو بصیر و غیر او در تفسیر آیه ی شریفه ی:

(یا أیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا قُوا أنفُسَکُم و أهلِیکُم ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ و الحِجَارَهُ)؛(2)

ای کسانی که ایمان آورده اید! خود و خانواده ی خویش را از آتشی که هیزم آن انسان ها و سنگ هاست، نگه دارید.