پیشوایان هدایت : شکافنده علوم، حضرت امام محمدباقر علیه السلام جلد 7 صفحه 226

می بینیم قیام هائی که حتّی پس از عصر امام باقر علیه السّلام به وجود می آمد روز عاشورا را نقطۀ آغاز حرکت خود قرار می دادند،چراکه این انقلابیّون مبدأ قیام خود را قبر سیّد الشّهداء علیه السّلام در کربلا قرار داده و غالبا پس از زیارت آن حضرت اقدام به قیام و حرکت مسلّحانه نموده اند.

دوّم:زنده کردن ایمان به مسألۀ امام مهدی علیه السّلام

تا آن زمان که نامی از اسلام و جاهلیّت باشد و تا آن زمان که حقّ و باطلی وجود داشته و هرکدام نظام و رهبر و پیرو داشته باشند،نزاع و جدال در میان این دو همواره باقی خواهد بود و این نزاع تا آنجا ادامه پیدا می کند که در آخر کار حقّ بر باطل پیروز شود.ظهور امام مهدی علیه السّلام و قیام ضدّ ستم جهانی و فراگیری که آن حضرت به انجام می رساند،آخرین حلقه از قسمت های مختلف این جنگ و جدال مستمرّ است که در پی آن،باطل به کلّی محوشده و دیگر کیان مستقلّی برای آن باقی نخواهد ماند.

انتظار امام مهدی علیه السّلام که یک انقلابی بزرگ است خود حرکتی مثبت و نشان از زنده بودن روح قیام و مبارزه در منتظران دارد که البتّه این نیز نیازمند آمادگی و بسیج اندیشه ها و نیروها برای شرکت در عملیّات نجات بخش و آزادی بخش فراگیر و نهائی خواهد بود.

همۀ ائمّۀ اهل بیت علیهم السّلام بر این حقیقت تأکید کرده اند.امام باقر علیه السّلام نیز به خصوص تأکید فراوانی بر مسألۀ انتظار حضرت مهدی علیه السّلام داشتند،تا این تأکید باعث عمیق شدن ایمان به این قضیّۀ بزرگ در اندیشه و جان امّت باشد.

امام باقر علیه السّلام در روایتی فرموده اند: