پیشوایان هدایت : شکافنده علوم، حضرت امام محمدباقر علیه السلام جلد 7 صفحه 275

نظام اجتماعی داخلی گروه صالحان براساس یک قاعده و قانون ثابت استوار بوده است،و آن چیزی جز قول امام باقر علیه السّلام نبوده است که فرمود:مؤمن نسبت به مؤمن مانند برادر تنی می باشد (1).

امام باقر علیه السّلام در این روایت رابطه میان افراد گروه صالح را مانند رابطه ای نسبی دانسته است که بر آن حقوقی چون وجوب تلاش در رفع حاجت مؤمنان،برطرف کردن گرفتاری آنان،خیرخواهی برای آن ها،دعا برای توفیق شان و پوشاندن عیب های آنان مترتّب می شود (2).

رابطه ای که در میان افراد چنین جامعه ای حاکم می شود منبعث از ایثار و تسلیم قلبی در برابر حکم حقّ می باشد.امام باقر علیه السّلام فرموده اند:خداوند متعال بهشتی دارد که جز سه نفر داخل آن نمی شوند،و یکی از آن سه نفر کسی است که در دل وجان خود حقّ را حاکم نماید (3).

چنین نظام اجتماعی براساس قاعدۀ بزرگداشت و حرمت گذاری افراد گروه نسبت به یکدیگر شکل گرفته است،تا این که بدین وسیله روح محبّت و برادری در میان آنان ریشه دار گردد.امام باقر علیه السّلام یاران خود را این گونه موعظه کرده اند که:

یاران خود را گرامی داشته،حرمت آنان را نگاه دارید.مبادا که هیچگاه بر هم بتازید، به یکدیگر زیان نرسانده و به یکدیگر حسادت نکنید،از بخل بپرهیزید و بندگان مخلص خدا باشید (4).

امام باقر علیه السّلام همواره افراد این گروه را به کارهای مختلفی که باعث اشاعۀ روح عشق و محبّت در میان افراد می شود تشویق می نمودند.آن حضرت

1- (1)) .کافی 166/2.
2- (2)) .کافی 208،207،205،199،198/2.
3- (3)) .وسائل الشّیعه 285/15.
4- (4)) .کافی 173/2.