پیشوایان هدایت : شکافنده علوم، حضرت امام محمدباقر علیه السلام جلد 7 صفحه 287

دهم:امام باقر علیه السّلام و آیندۀ گروه صالح

یکی از مهمترین عناصر پیروزی آفرین برای گروه های انقلابی وجود یک رهبری بیدار است که همواره بر حرکت روبه رشد آنان اشراف کامل داشته و مسئولیت تغییر فراگیر را به عهده گرفته،برنامه ریزی ها و خطّمشی ها را تنظیم نموده و با نظارت بر پیاده شدن آن برنامه ها در جهان خارج،آنان را با نیروی روحی و تقویت معنوی یاری رساند تا بتوانند به اهداف و آمال حرکت خود دست یابند،رهبری در منطق اهل بیت علیهم السّلام یک رهبری الهی است که خداوند متعال به آن تصریح کرده و آن را به پیامبر خود صلّی اللّه علیه و اله ابلاغ نموده است.رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله نیز این رهبری را به حضرت امیر المؤمنین علیّ بن ابی طالب علیه السّلام ابلاغ کرده و این وصیّت و رهبری به ترتیب از امامی به امام بعدی می رسد تا این که به خاتم اوصیا و پایان بخش ائمّه که امام مهدی(عج)باشد برسد.

امام باقر علیه السّلام برای روشن شدن مسألۀ امامت پس از خود اهمیّت ویژه ای قائل بوده و نظر اصحاب خود را به این مسأله و شروط،خصوصیّات،و کیفیّت تشخیص آن در جهان خارج جلب می نموده است.آن حضرت گاه به صورت آشکار و گاه به صورت مخفی این مسأله را به اصحاب خود اعلام می نموده و این مسأله از ابتدای امامت امام باقر علیه السّلام تا روزهای پایانی عمر شریف آن حضرت ادامه داشته است.آن حضرت از همۀ فرصت های مناسب برای اشاره کردن به این مسأله و تأکید کردن بر پیروی آنان از جانشینشان استفاده می کردند.

البتّه اعلام امامت امام جعفر صادق علیه السّلام پس از امام باقر علیه السّلام همواره در دایره ای محدود و با نوعی پوشیدگی همراه بود.آن حضرت این خبر را جز به