پیشوایان هدایت : شکافنده علوم، حضرت امام محمدباقر علیه السلام جلد 7 صفحه 293

بخش دوم

اشاره

ترور و شهادت امام باقر علیه السّلام

امام ابو جعفر محمّد باقر علیه السّلام به مرگ طبیعی از دنیا نرفت،بلکه ایادی پلید بنی امیّه که هیچ ایمانی به خدا و روز قیامت نداشتند آن حضرت را به وسیلۀ سم ترور نموده و به شهادت رساندند.البتّه تاریخ نویسان دربارۀ نام جنایتکاری که به این عمل اقدام نموده است اختلاف دارند.گروهی از تاریخ نویسان به این نکته قائل هستند که آن کس که امام باقر علیه السّلام را به شهادت رسانده و برای شهادت آن حضرت سمّ ارسال نمود،هشام بن عبد الملک می باشد.البتّه از نظر ما هم این نظریّه بر سایر نظریّه ها ترجیح دارد،چراکه هشام همواره کینۀ شدیدی نسبت به آل پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله داشته،دلش از دشمنی آل پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله پربود.وی همان کسی است که با اهانت کردن به زید بن علی علیه السّلام و تحقیر آن بزرگوار وی را به اعلام قیام واداشت،و بدیهی است که وجود و عملکرد امام بزرگواری چون حضرت امام باقر علیه السّلام خواب خوش را از این طاغوت ربوده بود،چراکه مراتب فضیلت و دانش آن حضرت در سرتاسر کشور اسلام انتشار یافته و همۀ مسلمانان از برکات آن حضرت برای جامعۀ اسلامی سخن می گفتند.از همین جا بود که آن پلید برای رهایی یافتن از این کابوس اقدام به ترور آن امام بزرگوار نمود.

البتّه از میان تاریخ نویسان گروهی معتقدند،آن کس که اقدام به مسموم