پیشوایان هدایت : شکافنده علوم، حضرت امام محمدباقر علیه السلام جلد 7 صفحه 319

تا ما فردا به وسیلۀ این سلاح ها به جنگ دشمن خود برویم.صفوان به آن حضرت عرض کرد:

آیا این سلاح ها را به غصب از من می گیری؟پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله پاسخ دادند:خیر،بلکه به صورت عاریۀ مضمونه از تو می گیریم و سپس سالم به تو باز می گردانیم،صفوان عرض کرد:در این صورت اشکالی ندارد،او به پیغمبر صد زره با سایر متعلّقات و سلاح آن عاریه داد،و بعضی گمان کرده اند که پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله از صفوان خواست تا حمل این سلاح ها را نیز به عهده بگیرد و او این کار را انجام داد.

امام باقر علیه السّلام اضافه فرموده اند که:از آن پس سنّت عاریۀ مضمونه در میان مسلمانان رایج گردید (1).

امام باقر علیه السّلام به این نکتۀ ظریف اشاره کرده اند که از این واقعۀ تاریخی قاعدۀ فقهی عاریۀ مضمونه استفاده می شود و آن قاعده این است که اگر شخصی چیزی را از کسی به عاریه گرفت و در نگهداری آن بی احتیاطی و تفریط روا داشت،ضامن آن چیز می باشد.پس همیشه عاریه کننده تا هنگامی که مال عاریه شده را به سلامت به صاحبش بازگرداند ضامن آن است.

2.حرکت خالد به سمت قبیلۀ بنی جذیمه:

ابن هشام با سند خود از امام باقر علیه السّلام روایت می کند که:پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله خالد بن ولید را در هنگام فتح مکّه برای دعوت قبیلۀ بنی جذیمه به اسلام به سوی آن ها فرستاد و او را برای جنگ با آن ها نفرستاد،امّا خالد بر آنان تاخت.آنان از ترس حملۀ خالد به سمت اسلحه های خود رفته و با سازوبرگ به سمت او آمدند.هنگامی که خالد آن ها را دید به آن ها گفت:سلاح های خود را به زمین