پیشوایان هدایت : شکافنده علوم، حضرت امام محمدباقر علیه السلام جلد 7 صفحه 322

هیچ چیز در نزد خداوند متعال مبغوض تر و برای بندگان زیان آمیزتر از جهل و تندی امام و رهبر نمی باشد،بدانید که هرکس در درون نفس خود واعظی نداشته باشد تا او را در مواقع حسّاس پند دهد،در واقع از جانب خداوند متعال محافظی ندارد،بدانید که هرکس در طول زندگی انصاف را بر خود حاکم کند،خداوند متعال عزّت او را زیاد می کند،بدانید که ذلّت و خواری در راه طاعت و فرمانبرداری خداوند انسان را به خداوند نزدیک می کند و از آن عزّت و سربلندی که از راه معصیت خدا به دست بیاید بهتر است،سپس فرمود:کسی که چند لحظه پیش صحبت کرد کجاست؟آن مرد نتوانست انکار کند و گفت:ای امیر مؤمنان،آن من بودم،امام علیه السّلام فرمودند:بدان که من اگر می خواستم،می گفتم.آن مرد گفت:امّا اگر عفو کنی و بگذری کاری را کرده ای که شایستۀ آنی.امام به او فرمودند:من تو را عفو نمودم و از تو درگذشتم (1).

اخبار غیبی که امام باقر علیه السّلام بیان داشته اند

1.منصور دوانیقی گوید:در زمان بنی امیّه من و برادرم ابو العبّاس سفّاح در حال فرار بودیم.روزی به مسجد پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و اله رفتیم.امام باقر علیه السّلام در آنجا نشسته بود.چون ما را دید به مردی که در کنارش بود گفت:گویا می بینم که خلافت این امّت به این دو مرد می رسد و به ما اشاره کرد.آن مرد به نزد ما آمد و ما را از کلام آن حضرت خبر داد،ما به نزد آن حضرت رفته و به او گفتیم:ای فرزند رسول خدا صلّی اللّه علیه و اله چه گفتید؟آن حضرت فرمودند:این امر به زودی به شما خواهد رسید،امّا شما با فرزندان و خاندان من رفتار خوبی نخواهید داشت،پس وای بر شما (2).