امر به معروف و نهی از منکر: دو فریضه برتر در سیره معصومین علیهم السلام جلد 2 صفحه 142

دربارها، با شعر متعهّد، شورآفرین، شعورساز و در خدمت ارزش های متعالی انسانی تفاوتی آشکار گذاشته می شود.

شعر نوع اول به چرک و آلودگی و کثافات و بلکه بدتر از آن، تشبیه شده است. پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله ) میفرماید: اگر درون مرد از چرک انباشته شود، بهتر از آن است که از شعر پر شود. در روایتی دیگر از احترام کردن و سلام کردن به شش گروه نهی شده یکی از آنها شاعرانی هستند که زنان پاک دامان را مورد هجوم ادبی خود قرار می دهند(1) ؛ امّا شاعران شعر متعهد، آنقدر قدر می بیند و بر صدر می نشیند که امام صادق(علیه السّلام) می فرماید:

من قال فینا بیت شعر بنی الله له بیتاً فی الجنه؛

آنکس که یک بیت شعر دربارۀ ما بسراید، خدا در بهشت خانه ای برای او بنا کند .(2)

در برخی روایات، ثواب بزرگتری برای این گروه وعده داده شده است که شاید این اختلاف ثواب، به علت اختلاف درجات شعر و موفقیت شعر و شاعر باشد.

امام رضا(علیه السّلام) می فرماید: هیچ مؤمنی دربارۀ ستایش ما شعر نمی سراید؛ مگر آنکه خداوند در بهشت شهری برای او بنا می کند که از هفت برابر این دنیا گسترده تر است و در آن شهر همۀ فرشتگان مقرّب و انبیای مرسل به دیدار او می آیند .(3)

ی. هنرهای صوتی

صدای زیبا، گوش نواز و روح پرور، هنری والاست و به تعبیری، بهار گوش و آرامش روح است؛ امّا این هنر را نیز تیغ تیز واقعیت، به دو بخش زیر تقسیم می کند:

1. صدای خوشی که در خدمت مادیت و شهوات و گناه قرار دارد و غفلت آور و

1- همان، ج 79 ، ص 292.
2- همان، ص 291.
3- همان.